Co w pogodzie...

Minęło kilka dni, pogoda trochę się skiepściła, ale nie aż tak bardzo, jak straszyły prognozy, chociaż w górach pośnieżyło! Lokalnie jednak mam dobre informacje. Wygląda na to, że przynajmniej u nas, zwłaszcza kiedy popatrzeć na krążące w mediach społecznościowych filmiki z francuskich sadów i plantacji winorośli, na których widać rozpalane ogniska i setki pochodni byle tylko uratować rośliny przed mrozem, nasza flora ma więcej szczęścia.

Udało się przetrzymać przymrozki, które na szczęście nie były duże. U mnie „najniżej” na termometrze było - 3°, a przed nami już wkrótce spora niespodzianka. Według prognoz w Niedzielę Wielkanocną czeka nas powiew lata, z tym że mocno powieje. Później trochę chłodniej, ale jak na razie bez mocnych przymrozków, może pojawić się z -1. Powinno też popadać. Na razie więc kwiecień jak to kwiecień, planuje poprzeplatać ;) 

(jeżeli chcesz zostawić komentarz, a przeglądasz na telefonie, to musisz odpalić  "widok w wersji na komputer", co załaduje Disqus) 

W przyrodzie cuda, ale pogodowo robi się niebezpiecznie

No cóż, przynajmniej u nas, jak popatrzeć na florę, to mamy przyspieszoną wegetację o jakieś trzy tygodnie! W ogrodach ruszyły hiacynty, magnolie, o brzoskwiniach nawet nie mówiąc. Na poboczach dróg i na łąkach mocno kwitną zawilce gajowe, o przetaczniku, czy wiosnówce nie mówiąc. Niby fajnie, ale czy jednak nie za szybko? 

Na teraz ciężko odpowiedzieć. Wszystko zależeć będzie od tego, co pogoda pokażę od niedzieli palmowej. Na razie ECMWF nieprzerwanie pokazuje, że Wielki Tydzień (30.03-5.04) sporo poniżej normy wieloletniej. Mam nadzieję, że to będzie efekt pochmurnej, deszczowej pogody i małej różnicy pomiędzy temperaturami w dzień i w nocy, a co nie musi oznaczać, jakiś ostrych przymrozków... Zobaczymy. 

Na razie cieszmy się tym co mamy, czyli jak pięknie przyroda budzi się do życia. Oprócz roślin, przypominają nam tez o tym ptaki - zwłaszcza drozdy i kosy, ale rudziki i pierwiosnki, też nie odstają za wiele. 

(jeżeli chcesz zostawić komentarz, a przeglądasz na telefonie, to musisz odpalić  "widok w wersji na komputer", co załaduje Disqus) 

Bobry rozrabiają ... w kolejnym miejscu

Od pewnego czasu biegając po okolicy, wydawało mi się, że wypatrzyłem kolejną „bobrową” miejscówkę. Nie było jednak jakoś okazji, żeby się wybrać i sprawdzić. Do wczoraj. Tak się złożyło, że zapakowaliśmy się z Michaliną i pojechaliśmy na rekonesans.

Nie tak dawno temu pisałem, że w mojej okolicy mamy bobrzą inwazję (klik-klik). Mowa nie tylko o naszej rzece Czerwona Woda, zgorzeleckim Zalewie, ale także w perspektywie Nysy Łużyckiej. Wczoraj dostałem kolejny dowód na to, że miałem rację. I nie, ja nie narzekam! Bardzo lubią i cenią te zwierzęta. Fascynuje mnie też ich zmysł wodnej inżynierii. Coś niesamowitego.

Tutaj mogliśmy go podziwiać w pełnej krasie. Bobry z ziemi i gałęzi zbudowały tamę, która spiętrzyła wodę na wysokość około półtora metra (sic!). Mało tego wyczyściły też rzekę z wielu gałęzi i konarów. W tym miejscu udało nam się też znaleźć prawdziwe bobrze żeremie. Nie nory w ziemi jak na opisywanych wcześniej stawach (klik-klik), tylko prawdziwy bobrzy dom.

Poniżej trochę zdjęć z naszego wypadu oraz filmik tamy. Zapraszam. 

(jeżeli chcesz zostawić komentarz, a przeglądasz na telefonie, to musisz odpalić  "widok w wersji na komputer", co załaduje Disqus)