Trzecie Oko

Zimowe jabłka

2012-01-18T17:00:00.002+01:00

Taki jeden, już kolejny, zimowy dyptyk:

Większa wersja tutaj

"Zmarznięte" szczygły

2012-01-17T16:30:00.003+01:00

Miało być zimowo, ale niestety zrobił się plucha i dzisiaj tylko jedno. Dyptyk o szczygłach ;)

Większa wersja tutaj.

"Mroźna granica"

2012-01-15T19:05:00.002+01:00

Dzisiaj wyskoczyłem z Frodem w pole licząc też na kilka fajnych kadrów. Niestety "ujemne zero" i wiatr spowodowały, że zrobiłem tylko jedno zdjęcie, a dodatkowo nabawiłem się uśmiechu Jokera - było tak zimno, że zamarzły mi policzki :D

Udało mi się jednak uwiecznić ciekawe zjawisko. Wiatr wiał od zachodu (prawa strona zdjęcia), czym najwidoczniej porywał do góry drobinki wody, które unosiły się z fal, gdy te uderzały o brzeg. Kropelki te układały się wzdłuż brzegu i zamarzały, czym tworzyły "mroźną granic" lub jak opisali to znajomi na Facebooku - drogę. Efekt poniżej:

Egipt - Sharm El Sheikh: relacja

2012-01-07T11:37:00.005+01:00

Do napisania tej relacji zabierałem się już kilkakrotnie, jednak za każdym razem kończyło się niepowodzeniem ;)

W połowie grudnia byliśmy na wakacjach w Egipcie. Wybór padł na Sharm El Sheikh, a termin taki by na święta wrócić do domu.

Tutaj mała dygresja możecie to uznać za jakąś zaściankowość, ale jako katolik nie wyobrażam sobie by święta Bożego Narodzenia spędzić w Egipcie, z dala od możliwości uczestniczenia w Eucharystii. Jak się jednak okazuje zwyczaj staje się coraz bardziej powszechny, a do "naszego" hotelu, w przedświątecznym tygodniu gdy my szykowaliśmy się już do wyjazdu, przyjeżdżało coraz więcej ludzi - zwłaszcza naszych krajanów.

Moje wrażenia są następujące: świetnie, wspaniale ... ale to nie dla mnie :D Po pierwsze jakaś sztuczna atmosfera unosiła się wokoło, wszystko dziwnie kręciło się tylko przy jedzeniu, opalaniu i kąpaniu. Nic więcej. Człowiek na dzień dobry dostaje opaskę na rękę bez której nic nie może - ani się nie napije, ani nie zje ;) Czułem się jak owca bezwolnie zarządzana przez znajdujący się tam egipski personel, jakaż więc była moja radość gdy ją wreszcie zdjąłem:)

Dlaczego jeszcze mówię o sztuczności - bo to pustynia. Tylko wzdłuż brzegów Morza Czerwonego powstają i są utrzymywane sztuczne kurorty dla turystów. Wystarczy jednak tylko kilka kroków poza główną część miasta by natknąć się na pustynie, piach i ubóstwo. A widoki dziurawej magistrali z której leje się woda to pikuś. Poniżej wrzuciłem choćby jedno zdjęcie gdy wracaliśmy łodzią do portu, a na którym widać urwisko pełne śmieci. Śmieci, które pod wpływem wiatru i erozji wpadają do morza! Dodatkowo widziałem ile zachodu wymaga przygotowanie i urządzenie kolejnego zielonego terenu.

Do tego ludzie. Irytujący sprzedawcy i straszna drożyzna. Byle pierdoła - dolar. Za pięć paczek zapałek (potrzebnych nam by pograć ze znajomymi w pokera) zapłaciłem 2 dolary! Jak podsumowała Marta- to najdroższe zapałki jakie widziała! Denerwowała mnie też ich nachalność - zapomnijcie o spacerach poza ośrodek. Namolni taksówkarze i sprzedawcy dosłownie was zagnębią :D I tu mała uwaga - starajcie się niczego nie dotykać jeżeli nie chcecie tego kupić i pod żadnym pozorem nie dajcie się posadzić na wielbłąda. Taka wycieczka może was bowiem słono kosztować :D Zrobienie "oficjalnie" zdjęcia wielbłądowi i jego "kierowcy" też może skończyć się utratą kasy - dlatego warto strzelać z biodra - fotografowie wiedzą o co chodzi ;)

Drugą grupa ludzi, którzy mocno mnie denerwowali to turyści z Rosji. Strasznie ostentacyjni w swoim zachowaniu. Przypominali mi powiedzenie o słomie spod butów - wiecie o czym piszę. Podczas rozmów okazało się, że akurat to jakiej narodowości turystów będzie najwięcej, to zależy od miesiąca. Raz trafi się na Polaków, kolejnym razem są to Rosjanie, a innym Anglicy.

Są oczywiście i plusy. Po pierwsze lot samolotem - niesowite przeżycie. Po drugie to, że zimą łaziłem sobie w samych "gaciach" ciesząc się słońcem, dzięki czemu ta zima bardzo szybko mija, a my planujemy już pierwsze wypady wędkarskie i rowerowe :D No i samo nurkowanie, choć za pierwszym razem bałem się panicznie to jednak przeżycie jest wielkie!

No i mała polityczna dygresja - spotkaliśmy sprzedawcę katolika, który opowiadał nam, że bardzo martwi się o wynik wyborów. Wszystko wskazuje na to, że wygra Bractwo Muzułmańskie, ale drugie ugrupowanie to salaficka Nur (Światło), które żąda m.in. oddzielnych plaż dla kobiet i mężczyzn, zakazu spożywania alkoholu i rozbierania się - czy to oznacza koniec turystycznego Egiptu? Ta wiosna arabska coś przyniesie, obawiam się jednak, ze nic dobrego :(

To nasz pierwszy lot samolotem:

Nasze "lokum"

Plaże:

Długie, kilkaset metrowe mola, na końcu których kończyła się płycizna, a zaczynała pionowa ściana w dół:

Dwa nocne

Wypad na nurkowanie:

Za to góry mają piękne - niemal mistyczne - no ale to Półwysep Syjoński, więc czemu się dziwić :D

Naturalna "utylizacja". Jadąc do portu zauważyłem, że Egipcjanie swoje śmieci po prostu zwożą na pustynię i zakopują w ziemi. W Polsce Inspektorat Ochrony Środowiska - po prostu by ich zjadł na śniadanie ;)

Tutaj pustułka polująca w przygotowywanym, nowym terenie zielonym:

Strzał z biodra:

Ostatni dzień 2011 roku

2011-12-31T13:06:00.002+01:00

Wybrałem się dzisiaj na spacer z psem. Ciepło (jak pomyślę jak było dokładnie rok temu). Natknąłem się jednak na kilka pięknych gęsich kluczy, oraz jedno czaple pióro. Fotki poniżej, a ja jeszcze dorzucam życzenia dla Was wszystkich, by ten nowy 2012 rok był lepszy od 2011.

Boże Narodzenie - życzenia

2011-12-24T10:04:00.003+01:00

Boże Narodzenie to szczególne święta i choć nie mamy śniegu (przynajmniej u nas) to wystarczy zamknąć oczy by go zobaczyć. W tych dniach liczy się jednak coś o wiele ważniejszego - a mianowicie to, że jutro na nowo będziemy obchodzili pamiątkę narodzenia Księcia Pokoju i Zbawiciela Świata - Jezusa Chrystusa!

Dla tego wszystkim moim przyjaciołom, znajomym i Tobie kimkolwiek jesteś nieznajomy, a który trafiłeś na mój blog - życzę Wam sprawiedliwości w życiu codziennym, pokoju w sercu i ciągłej radości! Na nowo odkryjmy prawdziwy sens naszego życia!

Zakończę cytatem z responsorium dzisiejszej jutrzni: W dniu jutrzejszym zostanie zgładzona nieprawość ziemi i zapanuje nad nami Zbawiciel świata.

Ptasio

2011-12-11T17:34:00.003+01:00

Po trzech miesiącach, mój pies zaczyna wracać do formy więc mam okazje znowu połazić po polach. Dzisiaj kilka ptasich zdjęć:

Najpierw zaskoczony zobaczyłem, że wciąż można zobaczyć klucze gęsi. Kierunek - południowy zachód.

Trznadel w dwóch odsłonach:

Szczygły - niestety bliżej nie udało mi się podejść:

A tutaj taka ciekawostka - jak spadnie śnieg to będzie główny karmnik dla ptaków i saren:

Jeszcze nocne

2011-12-09T21:05:00.003+01:00

Dzisiaj "popełniłem" takie dwa kadry.

Pierwsze podoba mi się najbardziej - Radzimów i droga powiatowa na Platerówkę ;)

[panoramio]

Tutaj też Radzimów i widok na Sulików. W oddali Landeskrone.

[panoramio]

Nocne - mgła

2011-11-19T10:59:00.002+01:00

Zdjęcia nocne najlepiej wychodzą gdy leży śnieg lub gdy jest mgła. Zupełny luksus będzie wówczas gdy połączymy oba te czynniki. Jednak na wsi nie ma tylu obiektów jak w mieście, ale gdy się pogłówkuje to tematów do zdjęć znajdzie się bez liku. Wczorajsza (18.11) noc:

Ptasio

2011-11-13T17:03:00.002+01:00

Liście już nie ma więc przy fajnej pogodzie można po fotografować ptaki. Dzisiaj miałem farta, oprócz sójki i mazurków, udało mi się ustrzelić także raniuszka. To już drugi od jakiś trzech lat! Ptaszki te są bardzo mało i niesamowicie ruchliwe - sfotografować je graniczy z cudem :) Ostatnio pisałem o nich tutaj

Oko

Wróbli chór

Raniuszek w trzech odsłonach ;)

Nowe szkło

2011-11-12T13:12:00.002+01:00

Posłuchałem Grzegorza i postanowiłem zamiast Tamrona kupić Sigmę 17-50/2.8. Jak się okazuje szkło jest kapitalne i czuje się jakbym przesiadł się z malucha do jakiegoś super wozu :) Piękny jak na zomma bokeh, szybki silnik AF, stabilizacja no i niesamowity obrazek. Wspaniałe szkło. A i jeszcze jedno - przy HDR-ach składając zdjęcie z trzech kadrów traciłem na jakości, na obrzeżach fotografii, z czym musiałem borykać się bardzo mocno. Teraz z Sigmą nie ma po tym śladu :D

[panoramio]

Miedź i złoto

2011-11-05T19:45:00.004+01:00

Teraz jesień jest już tylko miedziano-złota ;) Opadłe liście odkrywają jednak swoje "tajemnice". Ten krzyż widywałem często, ale atrakcyjny do sfotografowania okazał się dopiero teraz.

Dzisiaj jadąc rowerem towarzyszyły mi takie widoki:
[panoramio]

Tak by na samym końcu zatrzymać się na szczycie wzniesienia pomiędzy Wilką Bory a Wilką po to by sfotografować Spytków po drugiej stronie wciąż nieodbudowanego Zalewu Witka:

[panoramio]

Nadal też uważam, że rower to najfajniejszy sposób na aktywny wypoczynek ;)

Końcówka kolorowej jesieni

2011-10-30T10:43:00.004+01:00

Gdy wstaliśmy w sobotę rano to niejako przez przypadek zrobiłem takie zdjęcie.

Zaraz też naszła mnie myśl, że to już końcówka tej pięknej jesieni i za tydzień może już nie być okazji na kolorowe zdjęcia, w związku z czym postanowiłem nie marnować dobrej okazji do fotografowania. Zachęcam wszystkich - wybierzcie się na spacer, zwłaszcza do lasu - jest pięknie, a i zapach niesamowity!

Jesień w pełnej krasie:

Tutaj przykład na to, że to końcówka tej "kolorowej" jesieni:

Idąc przez las pod nogami będziemy mieli kobierzec z liści, a wszędzie niesamowity zapach, który zwiastuje zimę ;)

Na drzewach jeszcze sporo liści pozostało, ale wierzcie mi - trochę zimna, wiatru i deszczu, i w ciągu kilku godzin może się to zmienić - tak więc nie traćmy czasu na spacery no i zdjęcia :)

Z lasu przeszedłem jeszcze na pobliskie jezioro, gdzie też już mocno jesiennie. Oczywiście nabrałem też niesamowitej ochoty aby powędkować :D

[panoramio]

[panoramio]

Na zakończenie przypominam, że na Flickr mamy grupę Polska jesień - zachęcam do przyłączenia, by w krótkie i brzydkie dni cieszyć oczy pięknymi zdjęciami ;)

Grodzisko w Niedowie

2011-10-27T17:30:00.005+02:00

Po ostatniej wycieczce rowerowej, już na drugi dzień wybraliśmy się w to miejsce za dziką różą, Z której zamierzamy zrobić wino. Nie mogłem sobie odmówić kilku dodatkowych zdjęć ze szczytu grodziska w Niedowie:

Kamień pamiątkowy
[panoramio]

HDR w kierunku Niemiec - dzięki trzem zdjęciom, elektrownie wiatrowe "dostały" dodatkowych śmigieł ;)

[panoramio]

Jak widać wodzie w Zalewie Witka jeszcze daleko do normalnego stanu - ale odbudowa tamy potrwa ze dwa lata (przynajmniej):
[panoramio]

To strona w kierunku Czech:
[panoramio]

To zaś zdjęcie z poprzedniego wpisu, ale uzupełnia ten o grodzisku:
[panoramio]

No a tutaj zbieracze "różanego runa" ;)

Bukowy zagajnik

2011-10-22T18:35:00.004+02:00

Po bardzo długiej przerwie (chorowałem trochę) dzisiaj wybraliśmy się na krótkie (raptem 20 km) rowerki ;) Celem był bukowy zagajnik nad jeszcze nieodbudowanym Zalewem Witka.

Jak się okazało to jeszcze nie ta pora i wciąż dominującym kolorem jest zielony, ale za tydzień, dwa będzie idealnie :D Kilka zdjęć jednak udało mi się zrobić:
[panoramio]

[panoramio]

[panoramio]

Tutaj zaś wspiąłem się na stare grodzisko w Niedowie i zrobiłem zdjęcie początku Zalewu Witka. Po lewej Wilka, a po prawej (widać budynek) Spytków. Tama wciąż nie jest odbudowana, a wody 1/4 tego co przed katastrofą.
[panoramio]

Marzycielsko

2011-10-18T20:48:00.002+02:00

Dzisiaj tylko trzy zdjęcia (wiem cieszycie się ;) ). Zdjęcia nocne, a to ciężki kawałek chleba więc proszę o wyrozumiałość ;)

Po drugiej stronie:

"Łysy"

No a tutaj moja próba jak tu w nocy pokazać wiatr ;)

Spacer

2011-10-17T18:10:00.004+02:00

Z dzisiejszego krótkiego, popołudniowego spaceru. To zdjęcie podoba mi się najbardziej:

Nie wiem jak u Was, ale u nas na tę roślinę mówimy "serduszka":

Tutaj "pałki" pod słonce:

A w bonusie jastrząb:

Jeszcze kolorowo

2011-10-16T18:05:00.003+02:00

Właśnie trwa najlepszy okres na piękne i kolorowe zdjęcia jesieni. Nie zmarnujmy go, bo przez mroźne poranki bardzo szybko przeminie. Dni stają się coraz krótsze a w związku z tym już niedługo przed nami drugie oblicze jesieni - ciemne i ponure.

Na Flickr założyłem też grupę Polska jesień. Zapraszam do przyłączenia. moim zdaniem mieszkamy w tak pięknym kraju, że ta pora roku jest niesamowita - warto podzielić się swoimi zdjęciami, a jak będzie potrzeba to będziemy mogli też tam podyskutować - zapraszam do zabawy :)

Kolory jesieni

2011-10-06T21:09:00.002+02:00

Właśnie załamuje się pogoda. Więc cztery zdjęcia by nie zapomnieć o tym, że jesień jest piękna ;)

Wrocław - wyścigi konne

2011-10-02T11:08:00.002+02:00

Nim wrócę na swoje podwórko, wrzucam jeszcze klika zdjęć z pobytu we Wrocławiu. Tym razem wyścigi konne:

Warto się tam wybrać i to nie po to by poddać się hazardowi, ale by popodziwiać te przepiękne zwierzęta. Naprawdę warto - dobry niedzielny piknik murowany, a na miejscu kupimy niemal wszystko :D

Z wrocławskiego ZOO

2011-09-23T12:37:00.005+02:00

W ostatni weekend byliśmy we Wrocławiu gdzie m.in. mogliśmy zobaczyć jak dużo się zmieniło od naszego ostatniego pobytu w tamtejszym ZOO. Dotyczy to zwłaszcza mnie ponieważ po raz ostatni byłem tam jeszcze jako uczeń szkoły podstawowej ;)

Na samym początku, nas chłopaków najbardziej zaciekawiły krokodyle, ale prawda jest taka, że to głównie za przyczyną pływających tam olbrzymich ryb :D

Ten jeden, przyglądający mi się za krat, to patrząc po oczach miał tylko jedno na myśli, albo raczej na języku ;)

Jeżeli Przemek nie wędkując miał taką zadowolona minę patrząc na rybki to zastanawiam się jak musiałem wyglądać ja? ;)

Byliśmy też w motylarni gdzie ludzie garneli się niczym motyle do ananasów, osobiście jednak nie spodobało mi się tam. Odnosiłem wrażenie - zapewne mylące - że owady tam żyją jak w jakimś hospicjum.

Dziewczyny odpuściły gdy dowiedziały się, że idziemy na pająki ;)

Dalej zajrzeliśmy do ogródka dla zwierząt. Zaraz przy wejściu przywitał nas ten jegomość, zaglądając co rusz na karmnik z żarciem:

Dalej żyrafy i konkurs na najdłuższy język. Zastanawiam się, czy nie zamienić kosiarki na żyrafę :) Nawet drzewka mi przyogryzą ;)

Przy niedźwiedziach Maciek wyciągnął swoje lustro i zaglądając zwłaszcza na zdjecia wyglądał bardzo "profi" ;)

Niedźwiedzie były w tym dniu bardzo pobudzone, prawdopodobnie z powodu idącej w pobliżu demonstracji związkowców.

Maćka jednak to nie ruszało:

Czas coś zjeść:

Trafiliśmy tez na fajną sprawę - małe surykatki:

i duże też:

Na koniec kilka luźnych kadrów:

Niesamowite były te rogi:

Goerlitz

2011-09-19T11:29:00.005+02:00

Wiem, obiecywałem dawno, a wrzucam dopiero teraz. To zdjęcia dla tych osób, które jak ja lubią włóczyć się po Dolnym Śląsko w poszukiwaniu fajnych miejsc i choć Zgorzelec pomału ale jednak staje się piękniejszy, tak w ciemno możemy tu przyjechać by udać się do zachodnich sąsiadów.

[panoramio]

[panoramio]

[panoramio]

[panoramio]

[panoramio]

Czas na orzechy

2011-09-10T21:55:00.002+02:00

Wiem, że miało być coś innego, ale żeby później nie było ;) Właśnie trwa najlepszy okres na orzechy :D

Mały Jasiu w Goerlitz

2011-09-06T11:00:00.002+02:00

Wiem, że tytuł trywialny, ale inaczej byłby za długi, bo i Jasiu i jego matka i Ciotka, dodatkowo Marta i ja :D W każdym bądź razie postanowiliśmy pospacerować, a celem była mała sesja fotograficzna synka Pauliny.

Zabawa przednia - dzisiaj wrzucę trochę zdjęć z Jasiem i dziewczynami, a za kilka dni - z samego Goerlitz.

Tutaj zaś dziewczyny, przy "bramie szeptów":

Zgorzeleckie Jakuby i Altstadtfest w Goerlitz – 2011

2011-08-28T20:44:00.004+02:00

Święto Starego Miasto to niby jedna impreza w tych dwóch przygranicznych miejscowościach, niby o tym samym (no prawie) jednak w każdym z nich bardzo odmienna. Dlatego co roku staramy się odwiedzić obie strony imprezy. W zeszłym roku ze względu na katastrofalną powódź zrezygnowano z edycji 2010, stąd wszyscy liczyli na bieżącą edycję – było jak zawsze, ale naszym zdaniem jak i zdaniem naszych znajomych „pozamiatał” hiszpański zespół Caballos de Menorca, ale o tym na samym końcu.

Impreza jest trzydniowa, i ma mieć klimat czasu średniowiecza – udaje jej się to w pełni i choć wielu uważa, że pomysł się już nudzi, osobiście jednak jestem odmiennego zdania i przynajmniej dla Zgorzelca jest to obowiązkowy punkt corocznego programu kulturalnego.

Może teraz dlaczego napisałem, że niby to samo, ale jednak osobno. Wszystko dlatego, że co by jednak nie mówić pod względem historycznym to Zgorzelec i Goerlitz to jedno miasto. U nas jest tylko Przedmieście Nyskie – czyli jedna ulica (zdjęcie nr 10), u nich całe „stare” miasto. Ponadto mam wrażenie, że Polaków jest mniej po tamtej stronie, w przeciwieństwie od Niemców po naszej, ale to można wytłumaczyć tym, że do Goerlitz ściąga naprawdę wielu turystów, jednak jest jeszcze aspekt ekonomiczny. U nas niemal w każdym straganie ceny są w złotówkach i „ojro” u nich tylko „ojro” (przynajmniej ja nie zauważyłem by było inaczej) - kto by sobie tam głowę zawracał ;)

Mimo wszystko naprawdę każdego z Was kto w ostatni weekend sierpnia przejeżdża w pobliżu – zachęcam do odwiedzenia i Zgorzelca i Goerlitz. Jest pięknie, jest kolorowo i jest bajecznie – warto to zobaczyć. Tutaj edycja z 2009 roku raz i dwa.

Fotek jest kilkanaście ale nawet w części nie oddają tego co można zobaczyć tutaj Goerlitz:

Gdy człowiek będzie miał dosyć tłumów, moze skręcić w boczne uliczki, które są niemal opuszczone, ale za to bardzo piękne:

Zabawa trwa wszędzie:

Tutaj widok na Przedmieście Nyskie po stronie Polskiej:

Tutaj zaś zapowiadany hiszpański zespół Caballos de Menorca, wspaniałe i klimatyczne widowisko. Bębniarz i cztery „konie” szalejące wśród publiczności:

Wiem, że zdjęcia nie oddadzą tego co się stało, więc tutaj krótka migawka jak to wygląda w rzeczywistości.

Z cyklu: Mam cię!

2011-08-22T20:34:00.006+02:00

Wiecie jak bardzo lubię fotografować ptaki. Więc musicie sobie wyobrazić jakie katusze przeżywałem gdy jadąc rano do pracy mijałem przydrożny stawa, na którym swoje muskuły prężył piękny kormoran czarny.

Mało tego, ten skurczybyk gdy tylko było słońce dodatkowo rozkładał skrzydła niejako ciesząc się pierwszymi promykami ciepła, jednak za każdym razem gdy wracałem do domu nigdy go już nie było. Jak się zapewne domyślacie – nie wytrzymałem i postanowiłem zabrać ze sobą dzisiaj do pracy Pana N. licząc na to, że uda się kormorana „ustrzelić”. Plan był taki, że jeżeli nie dzisiaj to jutro – chciałem zabierać aparat za każdym razem gdy rano świecić będzie słońce.

Tak więc jadę patrzę jest i do tego skubaniec rozpościera te swoje piękne skrzydła. No to ja cyk w boczną dróżkę za aparat, sprawdziłem ustawienia i heja od drzewka do drzewka, od krzaczka do krzaczka, a tu nagle … Proszę Pana, a co Pan tam robi? - pyta mnie rowerzysta. Odpowiedziałem, na co on zsiada z roweru i za mną – lekkie upomnienie i już we dwóch się skradamy. Rowerzysta trochę popatrzył, a ja zrobiłem kilka świetnych (moim zdaniem) kadrów – oto Pan „Czarny”: (w większym formacie na moim koncie, na Flickr tutaj).

"Mimozami jesień się zaczyna"

2011-08-20T20:06:00.010+02:00

Zaczynam słowami tej właśnie piosenki Czesława Niemena bo, co tu ukrywać, wszędzie zaczyna się na nowo żółcić, tym razem nie są to jednak majowe rzepaki, a mimozy (dziękuję Kochanie za przypomnienie nazwy). I właśnie pod znakiem tych kwiatów odbywała się nasza dzisiejsza wyprawa rowerowa, był jeszcze kolor czerwony (nie, nie żakiecik Kluzik-Rostkowskiej), ale o tym na samym końcu.

40 km mocnej wspinaczki, piękna pogoda, nie za gorąco - idealnie na rowery. Tutaj widok na Wilkę - Bory otoczone "żółtymi legionami":

[panoramio]

Marta cieszy się urokami jeszcze mocnego słoneczka:

Po tym podjeździe czekała nas wspinaczka pod Spytków i później (najdłuższa) pod Lutogniewice. Jechaliśmy takimi drogami, normalnie miód i orzeszki :D

[panoramio]

Kostrzyna i jeden z wielu w naszych okolicach "folwarków" dobity przez dawne PGRy. Później najczęściej przechodziły one na stan Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa, a ta zainteresowana jedynie dojeniem kasy nie dbała o takie "duperele". Rolnicy dzierżawiąc te obiekty byli zainteresowani głownie przypisanymi do nich olbrzymimi hektarami ziemi rolnej i też nie dbali o zabudowę, którą traktowali jako zło konieczne i w ten oto sposób te piękne obiekty coraz bardziej są dewastowane :( Jeden z takich przypadków opisałem też tutaj.

[panoramio]

Tutaj zaś podjazd pod Lutogniewice i przejście do Czech. Droga w tym miejscu jest specyficzna, po pierwsze jedzie się wśród olbrzymich słupów, a gdy świeci słońce i się zatrzyma to człowiek czuje się jak w kuchence mikrofalowej.

Co do słupów, żyjemy w pobliżu Elektrowni Turów i wiele pięknych widoków niestety jest "upiększanych" w taki sposób jak poniżej. Rezygnuje się wówczas z fotografii bo inaczej jedno zdjęcie trzeba by było obrabiać kilka dni w Photoshopie :)

Oto i samo przejście, a ja niczym żaba z tego kawału (a raczej ropuch), co stała po środku bo nie mogła się rozpołowić, bo niby i piękna i mądra, stoję jedną nogą w Polsce, a druga już w Czechach :D

Tutaj krzyż pokutny pod kościołem Św. Anny w Adelce. Kościół datowany na 1446 rok (więcej fotografii tutaj). Dodam, że przy kościele jak i w paru innych miejscach tablice informacyjne aż w czterech językach (trzy to podstawa).
[panoramio]

[panoramio]

Dalej jechaliśmy rozlewiskiem Smedy (naszej Witki), przedzieraliśmy się przez odbudowywany most, by dotrzeć w miejsce gdzie już byliśmy, ale jadąc w drugą stronę (klik). Na tym podjeździe było naprawdę stromo. Marta radzi sobie bardzo dobrze (notabene - lepiej ode mnie):

[panoramio]

A tutaj już orka i po żniwach.
[panoramio]

Zjeżdżając pomału do granicy natknęliśmy się na kolor czerwony, którym była piękna jarzębina - wspaniałe kolory :)
[panoramio]

Patrząc na to co się dzieje w przyrodzie mogę dzisiejszy wypad podsumować tylko tak: Nadchodzi zima! ;)

Niedzielne wspinaczki

2011-08-16T12:25:00.003+02:00

W minioną niedzielę powiedzieliśmy dosyć jeżdżeniu niemal po płaskim i postanowiliśmy się po wspinać. 35 kilometrowa trasa biegła po pętli Sulików-Radzimów-Zawidów-Habartice-Ćernousy-Veś-Spytków-Ręczyn-Niedów-Wilka-Łomnica-Sulików.

Taszczyłem ze sobą cały sprzęt lecz zrobiłem tylko kilka fotek z czego pokazać chcę Wam pięć.

Pierwsza to widok na Spytków od strony granicy z Czechami – świetna trasa rowerowa, odkąd zrobiono tam asfalt.

[panoramio]

W samym Spytkowie zjechaliśmy nad brzeg Witki by zobaczy ile tak właściwie jest wody po zakończeniu pierwszego etapu prac przy odbudowie zapory. O samej katastrofie można poczytać i obejrzeć fotki tutaj. Tutaj zaś do obejrzenia ten pierwszy etap odbudowy.

Wody przybrało i czuć w niej rybę ;) Wszędzie dostrzegłem małe klenie – jest ich naprawdę wiele. Wciąż jednak obowiązuje zakaz połowu, a woda ma być jeszcze (i to ponoć niejednokrotnie) spuszczana. W oddali najbardziej nielubiane przez wędkarzy ptaki – kormorany czarne, które zjadają rocznie ok. 200 kg ryb.

Widać też masę innego ptactwa:

Dalej pojechaliśmy przez Łomnicę, gdzie moją uwagę przykuł stary folwark. To tylko część jego zabudowy i warto będzie się tam jeszcze wybrać by zrobić więcej zdjęć.

[panoramio]

Na łące pasły się koniki, ten mały wygląda niczyim „polski mustang”:

I to by było na tyle. W terenie czuć jednak nadchodzącą jesień i jeżeli wciąż pogoda będzie taka deszczowa to przyjdzie ona szybciej niż się spodziewamy, a później, jak to mówią Starkowie z sagi Georga Martina „Pieśń lodu i ognia” Nadejdzie zima ;)

Berzdorfer See, czyli dwa światy

2011-08-12T18:51:00.012+02:00

Po namowie Bartka i Adama postanowiliśmy opuścić izerskie klimaty i ruszyć tym razem za zachodnią granicę, czyli do Niemiec. Celem wyprawy było powstałe po zalaniu byłej kopalni odkrywkowej węgla brunatnego jezioro - Berzdorfer See.

Niemcy planują w tym miejscu inwestycję, która swoim oddziaływaniem po naszej stronie ma objąć byłe województwo jeleniogórskie. Na razie są w początkowej fazie prac, jednak już wokół jeziora wykonano połowę asfaltowych ścieżek rowerowych. Jednak możliwy jest objazd całego jeziora – 16km, jadąc w połowie fajnym szutrem.

Pierwszy efekt był powalający – minusem jednak jest to, że dostępne, ładnie wykonane tablice informacyjne są tylko po niemiecku. Tak u nas jak i w Czechach są najczęściej trzyjęzyczne, a dwu to już podstawa.

[panoramio]

Zmysł wędkarstwa pokierował mnie jednak w nieodległe krzaki gdzie wyczułem staw, jak się okazało udało mi się trafić na taki piękny zakątek:
[panoramio]

[panoramio]

Wróciliśmy na trasę po drodze wiać jeszcze ślady kopalni:
[panoramio]

Osuwisko hałdy:
[panoramio]

Wszędzie jednak pięknie przygotowana infrastruktura – tutaj przelewy (spusty) deszczówki z hałdy:

W pewnym miejscu trafiliśmy na siedlisko kormoranów. Widać, że ryby są bo jeden taki „ptaszek” przez rok zjada około 200 kg ryby 
[panoramio]

Tutaj już jechaliśmy taką drogą – bez uwag ;)

A tutaj widoczek z ławki – niczym nad morzem, na pierwszym zdjęciu w oddali Izery
[panoramio]

[panoramio]

Tutaj zaś sama ławeczka, no prawie sama ;)

Z drugiej strony fajny widok na Landeskrone:
[panoramio]

oraz Goerlitz (między zalesionym wzgórzem, a zabudowaniami - lepiej widać na powiększeniu w Panoramio):
[panoramio]

Wyjeżdżając zaś z Berzdorfer See mija się muzeum pozostałości po kopalni. Tutaj wspaniała koparka, trzeba dać cynk dla naszych złomiarzy ;)
[panoramio]

[panoramio]

[panoramio]

Tutaj dla porównanie wielkości w kadrze zwiedzający ludzie:

Podsumowanie – no cóż przed naszymi zachodnimi sąsiadami jeszcze wiele pracy, ale zapowiada się świetnie. Samą trasę jeszcze niejednokrotnie odwiedzimy i będziemy się przyglądać postępowi prac. Uderzyły mnie jednak dwie sprawy – już tak czysto społecznie, wiem, że inwestycyjnie nie mamy co się porównywać, ale my nie szanujemy nawet tego co mamy. Przejeżdżając przez most graniczny w Radomierzycach, jedzie się pięknym chodnikiem z kostki, z tym, że po naszej stronie kostka jest zarośnięta trawą, a nawet krzaczorami – po stronie niemieckiej próżno szukać choć zielonego źdźbła.

Druga sprawa – już sportowa, a ściśle pisząc – piłkarska. W Hagenwerde, tuż przy granicy jest ośrodek sportowy. Wracając obok boiska, ćwiczyło na nim masę małych (nie wiem) – pięcio, sześciolatków, którymi kierowało czterech trenerów, a zajęciom przyglądali się rodzice. U nas też w małych miejscowościach porobiono Orliki, ale to by było na tyle. Ze świecą szukać choć jednego animatora z uprawnieniami ( w tych małych miejscowościach) więc z czym do EURO2012? ;)

PS Mapy w Panoramio i Google Maps tego zakątka choć bardzo dokładne, są mocno nieaktualne ;)

Góra Czubatka

2011-08-06T21:14:00.004+02:00

Dzisiaj wybraliśmy się na Czubatkę i przyznaję nie spodziewałem się, że będzie tak ciężko. Najpierw trasa poprowadziła nas przez Włosień, gdzie przejechaliśmy obok spalonego dworku. Kiedyś musiał być wspaniały. Wiem też gdzie w najbliższym czasie udam się na dłuższe fotografowanie ;) [panoramio]

Po drugiej stronie też ruiny, ale otoczone "bzyczącym życiem" :) Już dawno nie widziałem tylu pasiek :D

Po wyjechaniu z pięknego choć zaniedbanego parku, czekała nas długa wspinaczka pod podnóże Czubatki. Na samą górę nie wchodziliśmy - było za mokro, zrobimy to następnym razem. Tutaj Marta jeszcze ustawia stabilnie rower, ja zaś szukam już miejsca na najlepsze kadry:

Widok cudowny. W oddali (prawy górny róg) Landeskronew Goerlitz, bliżej po lewej Trzecia Góra w rodzinnym Sulikowie: [panoramio]

Tutaj widok na Platerówkę i kościół Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny:

[panoramio]

[panoramio]

Sama Czubatka to stożek wulkaniczny, a od samego podnóża wygląda jak poniżej. Niby nic specjalnego ale na pedałować się trzeba niezmiernie ;)

"Lipcopad"

2011-07-31T12:33:00.004+02:00

Taką właśnie nazwę na obecną pogodę wybrał kolega na Twitterze. Musze przyznać - strzał w dziesiątkę ;) Pogoda masakryczna, zwłaszcza w weekendy ;) No ale dzisiaj (niedziela) postanowiłem ubrać się cieplej, wziąć Nikona, psa i rower, i zobaczyć, co w polu piszczy (w tym przypadku skacze).

Frodo bardzo szybko wyniuchał sarny i przegonił je po rzepakowym ściernisku. Od razu zaznaczam, że mój pies nie ma ochoty na mord tylko na bieganie. Nie raz już widziałem jak sarna zatrzymywała się, to i on stawał ;) Gdy się zmęczy wraca, co też widać na poniższych zdjęciach:

Tutaj zaś jeszcze dwa w b&w, pogoda nie napawa mnie do kolorów ;) Zdjęcia na "trzy". Trzy jabłonie i trzy krzyże :) Dwa krzyże na wieżach kościołów i trzeci to słup elektryczny widoczny na tle "dużego" kościoła ;)

Na bezrybiu, łyska też ryba ;)

2011-07-29T14:33:00.003+02:00

Po ostatnich deszczach ryby słabo biorą ale za to ostatnio zostałem zaatakowany przez młode łyski. Zdjęcia może nie artystyczne ale robiłem je siedząc na fotelu bez możliwości zmiany pozycji, tyle co podrzuciłem im parę ziaren kukurydzy. To są te same łyski, o których pisałem tutaj, z tym, że już o wiele większe ;)

Najpierw była przyczajówa z trzcin:

Później lokalizacja kukurydzy:

Nurkowanie:

Wynurzenie:

A następnie desant lądowy. Tutaj dwie uwagi – pierwsza, pet nie jest mój – nie palę i druga – zwróćcie uwagę na ich łapy – nie dziwię się, że potrafią biegać po wodzie :)

Nysa Łużycka - pogotowie przeciwpowodziowe

2011-07-23T18:11:00.005+02:00

Ci którzy śledzą moje wpisy na Twitterze, bądź Facebooku przeczytali, że przez ostatnie dwa dni walczyliśmy z powodzią. Chociaż tutaj nie było walki lecz nerwowe wpatrywanie się w meteorogramy i radary prognozujące opady. Jak się okazało przez prawie trzy doby spadło blisko 200 litów wody na metr kwadratowy i jak stwierdził mój teściu gdyby było już po żniwach to nic by nas nie uratowało.

W naszej gminie obyło się bez większych ekscesów, niektórym mieszkańcom podlało piwnice, ale udało się. U nas rzeka niemalże doszła do granic koryta jednak Czerwona Woda nie wylała.

W czasie tych niemalże trzech dni spałem łącznie pięć godzin i gdy nareszcie minionej nocy wyspaliśmy się to jakoś dzisiaj nie mogliśmy się pozbierać. Aby jednak nie zgnuśnieć i rozgrzać się przed dzisiejsza czasówką w Tour de France - pojechaliśmy rowerami na Osiek zobaczyć, co z Nysą.

Komunikaty były groźne, ale na szczęście rzeka oszczędziła Zgorzelec. Tutaj kilka zdjęć z łąk pomiędzy Osiekiem, a Koźlicami. Tutejsi bywalcy, a zwłaszcza wędkarze wychwycą miejsca gdzie normalnie znajdują się dwa stawy (starorzecza) należące do PZW, a gdzie na co dzień wędkujemy. Jednak jak wylewa jednak Nysa - śladu po nich nie znajdziesz - poza rosnącymi przy brzegach drzewami ;)

[panoramio]

[panoramio]

[panoramio]

[panoramio]

[panoramio]

[panoramio]

Tak zaś wyglądało to wczoraj u nas. Woda podniosła się jeszcze ok 20cm do tego, co tutaj widać - poza kępy zielonej trawy, przy workach po prawej, po czym zaczęła wolno opadać. Dzisiaj rano nikt by nie pomyślał, że było aż tak niebezpiecznie. Czerwona Woda sięgając do kolan, płynie leniwie ;)

[panoramio]

Pogórze Izerskie rowerkami

2011-07-10T21:05:00.004+02:00

Znaleźliśmy chyba najpiękniejszy rowerowy szlak po naszych okolicach. Profil i trasa (kolor zielony, czerwona strzałka najwyższe wzniesienie) tutaj. Wiem jednak, że niewiele osób czyta tekst, to od razu na początku odsyłam do bonusu - dwóch panoram: pierwsza i druga.

No cóż trasa wymagająca ale bardzo urokliwa, trochę po polskiej, a trochę po czeskiej stronie. W polach zaś pachnie już zbliżającymi się żniwami :D

[panoramio]

Jeździliśmy takimi drogami, choć trafiały się i szutry: [panoramio]

Oprócz pól były też piękne łąki:

[panoramio]

A tutaj ciekawostka. W Czechach zauważyłem, że wiele z budowli sakralnych jest obecnie odrestaurowywanych, jednak nie ze względu na potrzeby liturgii wiernych, tylko raczej atrakcje turystyczne. Tutaj kaplica w Bulovce, a w środku krzyż (zwykły) i wydrukowana karta z komputera o tym że jest to kaplica bodajże Św. Marcina ;) [panoramio]

Grabieszyce

2011-07-03T17:29:00.002+02:00

Pogoda niestety nie najlepsza dlatego wrzucam cztery zdjęcia z minionego weekendu i naszego wypadu do Grabieszyc Górnych by obejrzeć kościół pw. Świętego Antoniego Padewskiego. Trasa fajna i wymagająca, jakby jeszcze drogi były mniej dziurawe ;)

Tutaj widoczek przepływającej rzeki [panoramio]:

I fotki kościoła [panoramio] [panoramio]:

Na koniec budynek szkoły - ciekawa zabudowa, ale nie znalazłem nic więcej na temat jego historii [panoramio]:

Kościół Świętego Marcina – Dolne Oldriś

2011-06-24T14:16:00.003+02:00

Przeglądając zdjęcia w Google Earth zobaczyłem bardzo fajny kościółek po czeskiej stronie, niemal o rzut beretem od naszej gminy, pytanie było tylko jedno: czy jest przejazd? Ale o tym za chwilę, wyruszając w drogę postanowiliśmy obejrzeć też prace na rzece Czerwona Woda (tej co nas zalewa) jakie są prowadzone na jej dolnym odcinku.

Tutaj ciekawostka, dwa zdjęcia tego co wydarzyło się w sierpniu ubiegłego roku. Wyobraźcie sobie jaką siłą dysponuje wezbrana woda. Według mieszkańców, rzeka wróciła do swojego starego koryta! Jak widać nie zawsze warto poprawiać naturę, albo lepiej w ogóle tego nie robić. [panoramio]

Tutaj zaś już w Miedzianej piękny dom – chyba przysłupowy [panoramio]:

No i prowadzone na rzece prace. Moim zdaniem doprowadza one tylko do tego, że wody zaczną jeszcze szybciej spływać, dobrze, że chociaż nie prostują koryta. Zajrzyjcie też tutaj, gdzie wychodzi dyletanctwo odpowiednich służb w tej sprawie klik klik A najbardziej zamieszkały, środkowy odcinek został pozostawiony sam sobie!

Na końcu Miedzianej zaczęliśmy szukać przejazdu na stronę naszych południowych sąsiadów. Najpierw pudło, które przepłaciliśmy stromą wspinaczką, ale później po konsultacji telefonicznej z Rafałem – udało się – trafiliśmy na wspaniały szlak. Zaraz w Czechach natknęliśmy się na taki widok [panoramio]:

A tutaj sam kościół Św. Marcina, jak informuje tablica informacyjna, przerobiony na muzeum [panoramio] [panoramio]:

Mur okalający miał kapliczki drogi krzyż owej, jednak płaskorzeźby zostały zapewne skradzione:

Tutaj kolejna ciekawostka: nagrobek, na którym rosły poziomki. Do tej pory zastanawiamy się czy zostały posadzone celowo, czy też nie:

Kilka kadrów z wewnątrz placu:

Dalej natrafiliśmy na takie "zjawisko". W pierwszej reakcji myśleliśmy, że to sterta kamieni ;)

Tutaj zaś widok z najwyższego jak do tej pory punktu jaki odwiedziliśmy w naszych wędrówkach [panoramio]:

Przy samej drodze zaś piękny pomnik (prawdopodobnie Świętego Marcina) [panoramio]:

Później jeszcze raz, pomyliłem trasę, co doprowadziło do tego, ze musieliśmy dorzucić dodatkowo jeszcze z 6 km, tak, że po powrocie do domu mieliśmy na licznikach 42 km.

Pogorzelisko

2011-06-18T17:59:00.002+02:00

We Wrociszowie Dolny był sobie dom, mój „tajemniczy dom”, w którym jako dziecko miałem okazje przebywać tylko raz – na kilkudniowym obozie w podstawówce, gdzie zabrała nas nasza polonistka, która po przyjeździe ze Szczecina mieszkała w nim.

Dom ten był nazywany schroniskiem. Piękna architektura, położenie na uboczu w szczerym polu, z dala od zabudowań i do tego rosnące dookoła drzewa i krzewy powodowały, że miał on w sobie to coś, tę dawkę tajemniczości.

Pokazałem go kiedyś Marcie, której także bardzo się spodobał, wiec możecie sobie wyobrazić jakie było nasze zdziwienie, gdy jadąc tamtędy ponownie zobaczyliśmy tylko zgliszcza i przyszła mi do głowy taka myśl, że jak na niewiele zdają się ludzkie plany.

Szklarska Poręba – Śnieżne Kotły

2011-06-12T14:56:00.008+02:00

Już od pewnego czasu planowaliśmy wypad w góry i w końcu udało się. Celem miały być Śnieżne Kotły w Szklarskiej Porębie, a wybrała się na nie ekipa „chojnikowa”, prezentowana we wcześniejszym wpisie:

Szlak standardowy żółty, tutaj chwila przerwy.

Pierwszy dłuższy przystanek do Kukułcze Skały pod Schroniskiem pod Łabskim Szczytem, stąd piękny widok na Borówcze Skały i Jelenią Górę (standardowo) odnośniki do Panoramio prowadzą do większych wersji zdjęć [panoramio]:

[panoramio]

Same Kukułcze Skały wyglądają tak:
[panoramio]

[panoramio]

Można też stad zobaczyć w oddali Zamek Chojnik, relacja z naszego wypadu w tamte tereny, tutaj:

[panoramio]

Dalsza droga od schroniska wiodła nas już zielonym szlakiem do Śnieżnych Kotłów:

[panoramio]

Tutaj większa panoramka.

Pierwszy na naszej drodze – Mały Śnieżny Kocioł, gdzie o dziwo leżał jeszcze niewielki śnieg:

[panoramio]

Dalej przejście do Dużego Śnieżnego Kotła:
[panoramio]

[panoramio]

Jak widać Ci co się zmęczyli odpoczywali nad wodą, chrapali aż miło ;)

Przyznam, że było świetnie, wszędzie kwitła piękna jarzębina, tutaj jeszcze stawy w kotle:
[panoramio]

[panoramio]

Jako, że wyjechaliśmy dosyć późno nie zdecydowaliśmy się na powrót czerwonym szlakiem, czy też górą szczytami ale wróciliśmy po swoich śladach, z czego mocno niezadowolona była Marta ;) Tutaj jeszcze przy Kukułczych Skałach widok na Szrenicę. [panoramio]

A tutaj coś co mnie mocno zaniepokoiło, już z dwa lata nie chodziliśmy tym szlakiem i stwierdzam, ze został on mocno zniszczony. Zapewne przez gwałtowną odwilż podczas tego przedwiośnia. Woda zniszczyła piękne drogi, z których pozostały gruzowisko, bez dodatkowej inwestycji, niedługo może nie być już którędy wchodzić:

Ni i to by było na tyle. Przeszliśmy ok 15 km, było naprawdę super, co najwyżej mogło być więcej słońca, to zdjęcia byłby "weselsze".

Ornitolodzy - prośba o pomoc

2011-06-10T21:21:00.002+02:00

Proszę Was o pomoc w identyfikacji. Pierwszy ptaszek to moim zdaniem tzw. gajówka, czyli pokrzewka ogrodowa. Choć nie jestem tego pewien - a drugi? Wiecie to napiszcie.

Rowerki z wiatrakowym epizodem

2011-06-01T11:52:00.002+02:00

W niedzielę ponownie wybraliśmy się na rowerki. Jako, że chcieliśmy zobaczyć mojego szwagra a Marty brata w akcji podczas lokalnej „gały”, pojechaliśmy przez Platerówkę. Tam podczas robienia tych dwóch zdjęć Czaplej Góry:

Podjechał do nas mocno nabuzowany starszy mężczyzna i zapytał czy nie robimy czasem jakiś specjalnych pomiarów pod wiatraki. Najwidoczniej mój aparat i statyw wziął za takie ustrojstwo. Gdy dowiedział się, że „tylko” robię zdjęcia rozpromienił się i zaczął nam opowiadać jak to radni i wójt Platerówki zrobili ich w konia i jak pierwotnie mówiono mieszkańcom, że wiatraki powstaną po stronie północnej, to teraz postanowiono je wybudować i po południowej, czyli pod tzw. słońce. Zdziwiła mnie jeszcze odległość gdzie miały by powstawać te wiatraki – według tego co mówił ten mężczyzna, wybudowano by je w odległości maksymalnie 400 metrów od zabudowań. Wydaje mi się, że niezbędne minimum to 500 metrów, przynajmniej o takiej odległości mówiono przy projektowaniu wiatraków w naszej sulikowskiej gminie. Na razie jednak, chyba poza gminą wiejska Zgorzelec, gdzie i tak liczbę maszyn mocno ograniczono – prace w innych miejscach zostały wstrzymane, albo tak to tylko wygląda.

W tym wiatrakowym temacie jeszcze anegdota: Z tydzień temu stałem na parkingu na dworcu w Zgorzelcu czekając na Martę. Było gorąco, czytałem gazetę w samochodzie i przyglądałem się zbliżającym się od południowego zachodu burzowym chmurom. Nieopodal rozmawiało dwóch taksówkarzy. Nagle gdy zaczęło się błyskać jeden z nich powiedział do drugiego. - Te ostatnie burze to przez, te wiatraki po niemieckiej stronie. Drugi mu przytaknął mówiąc i powiedzie też. | No jasne, a wcześniej to burz nie było? Z tego co wiem to podczas powodzi jaka przeszła przez obecne tereny gminy Sulików w 1840 roku, a która była o wiele większa od ubiegłorocznej - wiatraków jeszcze nie budowano :D

Tutaj jeszcze dwie fotki z tamtej wyprawy kościoła pod wezwaniem Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny w Platerówce:

No i mój największy Skarb (w oddali góra Czubatka):

Karmienie małych łysek

2011-05-30T21:06:00.004+02:00

Wczoraj na rybach udało mi się podpatrzeć małe łyski podczas karmienia. Było ich chyba z siedem, ale najbardziej asertywne, a może głodne, okazały się dwie. Samo fotografowanie było w iście bojowych warunkach. Leżąc w głębokiej trawie, wśród krzaków, nad urwiskiem brzegu. Musiałem mierzyć przez gąszcz gałęzi i krzaków, stąd zdjęcia takie a nie inne :)

Na kawę do teściów

2011-05-23T18:20:00.003+02:00

Po wczorajszym długim wpisie dzisiaj tylko trzy fotki. Z sobotnich rowerków nic nie wyszło, więc postanowiliśmy chociaż w niedzielę wybrać się rowerkami do Marty rodziców na kawę. Zrobiliśmy „marne” 20km, a z tego wypadu trzy fotki.

Tutaj boisko w Mikułowej, nie wykorzystane ponieważ drużyna rozwiązał się. Jak widać jednak – murawa służy wyraźnie kwiatkom. [panoramio]

Tu już przejazd przez Platerówkę (bodajże najmniejszy samorząd w Polsce) i widok na Czubatkę. 357 m n.p.m. Planujemy tam wspiąć się, więc liczę na fajne panoramy. [panoramio]

A tutaj visa vi Czubatki – Czapla Górna i 350 m n.p.m. [panoramio]

BDC Bałtyk Karkonosze Tour 2011

2011-05-22T15:58:00.005+02:00

Ostatni etap tegorocznej edycji wyścigu kolarskiego BDC Bałtyk Karkonosze Tour 2011 kończył się w Lubaniu, ale trasa etapu dwukrotnie wiodła przez Sulików, gdzie też była lotnia premia. W tamtym roku meta całego wyścigu była w Sulikowie, a o tym jak wielkim jest to prestiżem niech świadczy liczba widzów w Lubaniu. Jak to określił redaktor z www.naszosie.pl - ludzi było tyle co za czasów świetności Wyścigu Pokoju.

My z Martą zameldowaliśmy się na długiej prostej, przy ulicy Zgorzeleckiej, około 100 metrów przed metą lotnego finiszu. Na odcinku tym bezpieczeństwa pilnował Pan Marian - strażak z OSP.

Śmiechu było, co niemiara, co jakiś czas padały cięte riposty, a i zebranym mieszkańcom humory dopisywały. Pan Marian bronił bezpieczeństwa dzielnie, niemalże rzucając się pod koła samochodów jak i przejeżdżających rowerzystów.

Najlepsze miejsce naszym zdaniem miał ten oto szpak ;)

Ok. 17:20 nadjechali pierwsi kolarze, którymi okazał się trójka uciekinierów: Radosław Syrojc (Warmińsko-Mazurski KS), Artur Detko (Team BGŻ) oraz Rene Heinze (Jenatec Cycling).

Przewagę mieli wyraźną, tutaj czekając na peleton mieszkaniec Zgorzeleckiej, który zdaniem kibiców poruszał się szybciej niż kolarze:

Wreszcie nadjechał peleton, tracą do uciekinierów ponad trzy minuty.

Tutaj w żółtym trykocie i niebieskich spodenkach, jak się okazało zwycięzca całego wyścigu - Robert Radosz (BDC Team)

Trochę wstydu jednak było z tym, że nie pozamiatano ulic i po przejeździe kolarzy jak i samochodów nad ulicą wzbijały się tumany kurzu.

W tym momencie kolarze pojechali na pętle po naszej gminie, a tutaj dowód na to, że nie ważne jaki mundur, ponieważ dziewczętom zawsze podobają się mężczyźni w mundurach ;)

Maruderzy

Jak się okazało po Sulikowie nasza trójka nie straciła nic ze swojej przewagi. W Lubaniu 30 sekund przed peletonem wygrał Artur Detko (w środku), drugi był Syrojc, zaś trzeci Niemiec Heinze.

No i po raz ostatni peleton.

Kłódka na kościelnej bramie i Jabłoniec

2011-05-15T20:42:00.006+02:00

W sobotę „trafił się” nam typowo wiejski i sielankowy wypad. Zaczęło się jednak niefortunnie – nie mogliśmy się zmobilizować. Dodatkowo jadąc najgorszymi chyba na całym Dolnym Śląsku drogami powiatowymi zastanawialiśmy się czy jednak nie zrezygnować, a bo to kolano boli, a to znowu wiatr za silny. „Rozjechaliśmy się” jednak i poszło naprawdę nieźle.

Plan był taki – obejrzeć Jabłoniec – jeszcze nigdy tam nie byłem, a jest to niewielka kolonia w Miedzianej, zobaczyć i sfotografować kościół pw. Św. Piotra i Pawła i przejechać przez las do Zalipia – drogą która powinna tam być, jednak nie mieliśmy na to 100% pewności.

Jednak bardzo szybko zetknęliśmy się z polskim absurdem. Na bramie wiodącej na plac kościelny zatrzymała nas pokaźna kłódka, która uniemożliwiała wejście. O zdjęciach nie mogło być mowy. Nie wiem komu to przeszkadza, pierwszy raz z czymś takim się spotykam, a przecież nikt mi nie powie, że kłódka taka zatrzyma złodzieja! Nic z tych rzeczy, turystę jednak na pewno.

Przy kościele jednak zainteresował nas taki o to budynek. Pamięta on jeszcze czasy gdy miejscowość ta była prężną społecznością, o ludności czterokrotnie większej od obecnej, która liczy ok 250 osób [panoramio].

W pobliżu dostrzegliśmy też taki o to „smaczek”. W końcu niech nikt nie mówi, że to polskie ziemie. Chyba, że zaliczy czasy ok 1000 lat temu ;)

Krótkie upewnienie się co do dalszej trasy i naprawdę mocna wspinaczka pod Jabłoniec. Z drogi widok na kościół [panoramio]:

A także dwa kadry na Miedzianą [panoramio] i [panoramio]:

W końcu dotarliśmy do Jabłońca – czyli obecnie trzech gospodarstw – i kilku ruin ;) [panoramio]

Na jaką wysokość musieliśmy się wdrapać, niech świadczy ten kadr – w oddali po lewej Landeskrone w Niemczech, a po prawej, nieco bliżej – Góra Ognista w Sulikowie [panoramio].

Dalej przyszło nam poszukać drogi w lesie – pojechaliśmy wydeptanym szlakiem i jakże było nasze zdziwienie, na jak fajną trasę natrafiliśmy [panoramio] i [panoramio]:

Wyjechaliśmy już w Gminie Platerówka, gdzie dojechaliśmy do Zalipia, skąd rozpościerał się widok na Platerówkę i Górę Czubatkę [panoramio] :

Po czym po blisko 30 km wylądowaliśmy z powrotem w domu.

Linek

2011-05-12T20:03:00.001+02:00

Wczoraj korzystając z pięknej pogody postanowiłem wyskoczyć na pobliską gliniankę na rybki. Tym razem uzbrojony w sprzęt wędkarski, jak i foto. Już na samym początku, podaczas dojazdu do zbiornika, miła niespodzianka. Pliszka Żółta:

Po rozłożeniu i zanęceniu, okazało się, że rybki nie chcą współpracować, więc trochę poczytałem a następnie postanowiłem rozprostować kości z aparatem w ręku:

Robiąc ostatnie z powyższych zdjęć zobaczyłem, że przy jednym spławiku coś się dzieje. Aparat na fotel, szybkie zacięcie- niemal w ostatniej chwili, ponieważ rybka parkowała już w trzcinach i jest. Niestety opór na wędce lekki, a przy powierzchni mały linek, taki trochę ponad 25 cm. Rybka trafiła do podbieraka, szybka zmiana obiektywu, kilka fotek i uwolnienie linka. Może za rok, dwa znowu się spotkamy :D

"Żabi" wątek

2011-05-09T18:29:00.003+02:00

Dzisiaj odpuściłem sobie rybki (za bardzo wieje ) i poszedłem z Martą na spacer. W planie miałem zapolować na żaby. Te ładne zielone :D Trzy kadry. Najbardziej podoba mi się pierwsze zdjęcie - piękny kamuflaż i seledynowy pas przez całe ciało ;)

Oczywiście największą radochę miał Frodo, który skakał za rzucanymi kamieniami.

Podjazdy i zjazdy

2011-05-08T15:53:00.005+02:00

Tak można by scharakteryzować wczorajsze rowerki. Jednak trasa była bardzo urokliwa, czego może nie pokaże tych kilka fotografii ponieważ bardziej skupiłem się na pokonywaniu kolejnych wzniesień, niż fotografowaniu. Na szczęście po tych wzniesieniach były zjazdy, czyli to co tygryski lubią najbardziej. Na początek jednak zdjęcie trasy z profilem, tak by ktoś nie myślał, że się obijaliśmy ;)

Wczorajsza pogoda i iście wiosenne kolory powodowały, że widoki były sielankowe. Tutaj kościół Świętej Anny w Adelce (Czechy) [panoramio].

W oddali widać Landeskrone oraz powstałe po niemieckiej kopalni odkrywkowej potężne jezioro Berzdorfer See. Docelowo ma tu powstać centrum rekreacyjne które ma przyciągać turystów z całego byłego województwa jeleniogórskiego a może i z dalszych rejonów.[panoramio]

Tutaj także spotkać można wiele krzyży przydrożnych, które mnie zawsze bardzo fascynowały. Jednak u naszych południowych sąsiadów miejsca takie najczęściej są opuszczone i pozostawione samym sobie. Ma być to dowodem za zeświecczenie Czechów, przyznaje jednak ,ze kościoły są zadbane (na ile jest to możliwe), ale na przykład w pokazywanym we wcześniejszym wpisie kościele Świętego Wawrzyńca wisi wywieszka o terminach Eucharystii i jest ich z dziesięć w okresie od listopada do marca. [panoramio]

Jednego jednak możemy na pewno Czechom zazdrościć, a mianowicie dróg. U nas jest to obraz nędzy i rozpaczy. U nich technologia jest nieco inna (mniej masy bitumicznej, a więcej cementu?) i nawet wąskie dróżki w polach są równe jak stół, a dziur na nich nie uświadczysz. Wczoraj najwięcej problemów przysporzyły nam nie czeskie podjazdy, a powrót już po polskiej stronie powiatówką Zawidów – Radzimów. Dziury połatane paczerem, asfalt nierówny, chropowata powierzchnia i to w zestawieniu ze zmęczonymi pupami naprawdę dało się na m we znaki ;)

Na końcu tej drogi był długi zjazd, gdzie rozpościerał się taki oto widok na Izery [panoramio]:

To tylko jedna fotka, zapraszam tutaj do [panoramio] gdzie wrzuciłem całą panoramę, zachęcam do obejrzenia. Jednak najlepiej wybrać się by zobaczyć to samemu. Zdjęcie ma 10 tys. pikseli, więc warto je obejrzeć w przybliżeniu (po kliknięciu w miniaturę).

Tym razem zwierzęcą atrakcją nie były kozy , a piękne konie. Zwłaszcza piękny czarny ogier, jak powiedział Marta – zimnokrwisty z ślicznymi biało-czarnymi „skarpetami”.

Trasę tę ostatni raz przejechałem pięć lat temu i muszę przyznać, że jestem w ciężkim szoku. Widać niesamowity postęp w tym by tereny te i miejscowości stały się atrakcyjne. Jak się okazuje wszędzie widać prace remontowe, naprawy elewacji, pięknie strzyżone trawniki. Nie ma niezagospodarowanych łąk, czy nieużytków. Wszystko jest potrzebne i zadbane. Pięć lat temu tak nie było.

Nam nie pozostało nic innego jak popodziwiać te piękne widoki i wdrapując się na kolejne górki myśleć, że zaraz będziemy musieli wjechać na polskie drogi. Pewnym pocieszeniem była jednak myśl o grillu i masie prowiantu wraz z lokalnym browarkiem niepasteryzowanym ;)

Ponownie rowerki

2011-05-01T21:04:00.006+02:00

Trasa niemal ta sama, co ostatnio. Tym razem uzbroiłem się w filtr polaryzacyjny (było słonecznie) no i postanowiliśmy odwiedzić kościół Świętego Wawrzyńca. Ale na początku były kozy! Pierwszy raz widziałem brązowe, choć jestem wieśniakiem to jednak widywałem białe.

Marta spokojnie czekała na moje walki z siatką pod napięciem ;)

Dalej był kościół Świętego Wawrzyńca w miejscowości Ves. Budowla umiejscowiona jest na wzgórzu, z którego rozpościera się piękny widok. Osobiście bardziej od samego kościoła podoba mi się plebania (?)(panoramio – po kliknięciu w miniaturę załaduje się duży format)

Sam kościół wygląda tak, a data jego powstania to bodajże 1519 rok (panoramio):

Brama wejściowa od wewnątrz, a przy niej przepiękne epitafium Chrystusa Ukrzyżowanego (panoramio):

Przy wyjeździe „namiary” na księdza (?) Prawda, że wyszukane, marmurowa tablica na której wypisano nawet mail ;)

Dalej Ćernousy z ich przystankiem kolejowym – dla przypomnienia (panoramio). Kolejki zaś jeżdżą takie:

Po wspinaczce powyżej tej miejscowości rozpościera się cudny widok na pięknie porośnięte mleczem, żółte łąki (panoramio):

I pokazywane poprzednio aleje lipowe, z tym że tym razem kwitnące (panoramio):

(panoramio)

Na sam koniec ciekawostka. Wracajac do domu, już w Polsce natknęliśmy się na taki oto widok. Zatytułowałem go, miałeś chamie złoty, tfu, tfu, jaki znów złoty - Miałeś chamie … buty ;)

Niedzielne rowerki

2011-04-19T19:22:00.004+02:00

Krótka relacja z naszego niedzielnego wypadu. Trasa miał być urozmaicona i wynosić blisko 40 km, jak się okazało, była aż za bardzo urozmaicona. Zwłaszcza w górki i wszelkiego rodzaju podjazdy, po których na szczęście były też zjazdy, czyli to co tygryski lubią najbardziej.

Po wyruszeniu pierwszy przystanek zastał nas na podjeździe przed Niedowem. Stamtąd można było rzucić okiem na Witkę, która już zarasta. Tutaj rozpoczynał się zalew gdzie wpływała do niego czeska rzeka Smeda. Jednak po ubiegłorocznej katastrofie nic nie jest już takie samo. Umówmy się, że jeżeli przy opisie zdjęć będzie odnośnik Panoramio to znaczy, że klikając w niego przeniesiemy się do tego serwisu, gdzie po kliknięciu w miniaturkę, będziemy mogli obejrzeć to samo zdjęcie w większym formacie. (Panoramio).

Tutaj zaś widać ile jest wody. Według wyliczeń, w chwili obecnej powierzchnia lustra jak i objętość to 25% tego co było pierwotnie. (Panoramio).

Dalsza trasa wiodła nas jeszcze po terenach na których wciąż widać ślady wielkiej wody, jednak w związku z tym, że droga Zgorzelec- Bogatynia jest w przebudowie i, że kierowcy mają wielokrotnie gdzieś ograniczenie prędkości, strach było się zatrzymywać i wyciągać aparat.

Po przejeździe przez Ręczyn i Spytków, wjechaliśmy w nową ścieżkę rowerową i przejechaliśmy na czeską stronę do miejscowości Ves. Tam zaś przy drodze można zobaczyć takie oto cudo (Panoramio):

Dalej mijamy kościół św. Wawrzyńca (ale to będzie temat na inną historię i trafiamy na ciekawe miejsce gdzie przez Smedę „przerzucony” jest most. Rzeka w tym miejscu wygląda tak: (Panoramio)

Z drugiej strony stoi stara budowla hydrologiczna z zastawkami – chyba jakiś młyn i takimi fajnymi kołami zębatymi:

Tutaj też postanowiliśmy się posilić:

Dalej wjeżdżamy do miejscowości Ćernousy. Tutaj widok na znajdującą się tam stację kolejową. (Panoramio)

Jest tam też piękna ścieżka na Boleslav wiodąca przez aleję kasztanową. Już niedługo tam się wybieramy. Jedna z takich starych alei znajduje się niemal w szczerym polu. (Panoramio). Chcemy się tam wybrać gdy kasztany zaczną kwitnąć :D

Dalej był długi podjazd i Habartice, po czym nasz Zawidów, później kilka kilometrów i przy drodze dwa widoki na Wielichów (Panoramio) i Kamieniec (Panoramio). W oddali widać Góry Izerskie.

Po odwiedzeniu teściów, zakołowaliśmy do Sulikowa na piłkarskie derby naszej gminy po czym wypompowani wróciliśmy do domku. Niedziela była kapitalna.

Wiosennie i kolorowo

2011-04-10T16:40:00.004+02:00

Pomału przyroda zaczyna wyglądać tak jak przystało na tę porę roku. Robi się coraz bardziej kolorowo, a i słońce świeci coraz śmielej. Jednym słowem, no dwoma: Uwielbiam wiosnę!

Dzisiaj zastanawiałem się długo czy brać ze sobą na spacer z psem aparat. Jak się okazało było by błędem gdybym tego nie zrobił. Wątpliwości miałem jednak przez strasznie silny wiatr.

Najpierw tuż pod domem, niczym ze zdziwieniem spojrzała na mnie Sierpówka:

Po czym także, jednak bardziej dostojnie, Grzywacz:

W szczerym polu nie było już tak przyjemnie, jednak zaczynają już rosnąć szyki modrzewi, tutaj dwa kadry starego i nowego (niczym nowy rok ;) ):

Później pojechaliśmy na obiad do teściów, wracając zrobiłem desant do pobliskiego lasu, a tutaj udało mi się "ustrzelić" Kowalika i Drozda:

Wychodząc już z lasu, zobaczyłem jeszcze ten kadr - osobiście bardzo mi się spodobał:

A tutaj dowód na prawo Murphiego - jeżeli masz jedną szansę na zrobienie zdjęcia, to bądź pewny, że coś Ci je zepsuje. W tym przypadku była to ... gałązka, która zasłoniła głowę Grubodzioba ;):

Zamek Chojniki, czyli gdzie się podziała nasza kondycja?

2011-04-03T15:33:00.007+02:00

Z racji tego, że jest coraz cieplej, postanowiliśmy wybrać się na Zamek Chojnik miała to być także przebieżka przed sezonem. Teoretycznie wzniesienie niezbyt ambitne więc co tam. Plan był taki: wchodzimy szlakiem czarnym, a schodzimy czerwonym. Oto nasza ekipa (nie było piątej osoby, po prostu czułem się tak mocno, że targałem statyw, niestety przeliczyłem się i później moja kochana żonka zlitowała się nade mną i niosła mi kamizelkę – musiałem naprawdę strasznie wyglądać ;) ):

Czarny szlak poprowadził nas pod takie skałki:

Nie ma co się zastanawiać, wchodzimy:

Szlak zaczął wyglądać coraz ciekawiej:

Skoro szlak czarny to musi być hardcorowo:

W międzyczasie wyskoczyliśmy z bluz, a płuca to myślałem, że wypluję – no cóż oto skutki zimy ;). Wyszliśmy na taki bukowy zagajnik:

Gdzie na przykład można było zobaczyć takie oto cudo:

Wymarzony wypoczynek przed ostateczną wspinaczką:

Po zejściu trochę na dół można było zobaczyć takie widoki:

Tuż pod zamkiem , zastanawialiśmy się czy w drodze powrotnej „nie pożyczyć” tej terenówki ;):

Najpierw na bok, pod zamek – widok w dolinę:

No i fotka ekipy:

A tutaj widok z drugiej strony na zamek:

Teraz sam zamek – wejście przed dziedzińcem:

Mury obronne od strony Jeleniej Góry:

Sławne spojrzenie mojej żony – „że też mu się chce?!”, najwidoczniej Mateusz podziela jej zdanie ;):

Dziedziniec wygląda tak:

A tutaj, no cóż mogę jako facet napisać, jak głosi napis na murze – „kaplica” :D

Nad "kaplicą" zaś można było zobaczyć piękny (kiedyś) portal (?):

W drodze na basztę:

Widoki z baszty są piękne i potrafią zaprzeć dech w piersiach. Tutaj Mateusz zajarzył, że oko „Pana Nikona” patrzy, Kamila zauroczona krajobrazem:

Seria widoków z baszty:

No i schodzimy, tutaj fotka typu – mamo, tato – żyjemy!

A na szlaku kolejne cuda:

I na dole (jeszcze tu wrócimy i to niedługo):

Zachęcam wszystkich, którzy będą w tych strona, aby odwiedzili Zamek Chojnik. Naprawdę warto, zapewniam, że się nie zawiedziecie :D I jeszcze w formie wyjaśnienia, pogoda nie rozpieszczała, więc wiele zdjęć, by je ratować od mdłej i nijakiej kolorystyki byłem zmuszony przerobić w HDRy. Czy wyszło dobrze - oceńcie sami. Osobiście jestem zadowolony z efektu. Pozdrawiam.

Wiosenny misz, masz

2011-03-27T20:22:00.005+02:00

Wrzucam kilka fotek z niedzieli. Dzisiaj prawie cały dzień spędziłem na fotografowaniu i przyznam jedno: D7000 jest świetny. Cieszę się, że go kupiłem :)

Najpierw dwa widoczki :)

A teraz dowód na to, że mamy wiosnę:

No i seria ptaszków, sierpówka (pojedynczy samiec, co oznacza, że samica już na jajkach):

Szpak (duży dziób, mały móżdżek ;) )

Jastrząb gołębiarz:

Rudzik (pięknie śpiewa)

I prawdopodobnie szczygieł:

Jak przystało na wiosenną pogodę z większą ilością słońca, wszyscy coraz częściej uśmiechnięci i zadowoleni:

Drozd śpiewak

2011-03-23T18:27:00.003+01:00

Podczas dzisiejszego spaceru z Martą udało mi się strzelić kilka fotek drozda śpiewaka. Zdjęcia nie są specjalnie udane, ale oby sprawiły wam tyle frajdy, co sprawiły mi.

Oglądając je weźcie pod uwagę to, że zdjęcia 2,3 i 4 robiłem zalegając w krzakach i wychylając tylko czubek obiektywu w kierunku drzewa niczym meksykański kochanek pod balkonem swojej luby :D

Więcej na temat Drozda Śpiewaka tutaj

Z wiosną nie wygrasz ;)

2011-03-20T20:31:00.003+01:00

Pomimo ostatniej próby powrotu zimy, natura się nie daje. Wystarczy trochę słońca i trawa już zaczyna się zielenić, a wśród niej aż roi się od różnych przekąsek. Kosy mają raj:

Tutaj strzelane niemal z pozycji snajperskiej:

Sierpówki też już czują wiosnę, bo zaczynają budować gniazda.

Za to na łąkach wielkie trio, czyli przebiśniegi, śnieżyczki i krokusy:

Zwiastuny wiosny

2011-03-06T13:50:00.004+01:00

Choć słońce daje mocno i przez okno wydaje się, że na dworze jest ciepło, nie dajmy się zwieść, zimny wiatr i naprawdę chłodne powietrze wskazują, że na wiosnę musimy jeszcze poczekać. Wczoraj jednak udało mi się dostrzec dwa wyraźne zwiastuny, tego, że jednak wiosna nadchodzi.

Rano natknąłem się na szpaki. Żerowały na łącze - super sprawa, że już przyleciały, robi się raźniej w sadzie :D

Później zaś w polu, usłyszałem (tak Turku, Ty niedowiarku jeden) - usłyszałem), a następnie zobaczyłem skowronka!

Na deser,dwie fotki tej co tak się wybierała za morze ;)

Jasiu

2011-02-27T20:33:00.002+01:00

Wczoraj odwiedziła nas przyjaciółka mojej żony – Paulina. Przywiozła ze sobą swój największy Skarb – małego Jasia. W tym momencie od razu zszedłem na drugi plan i nie pozostało mi nic innego jak zrobienie kilku zdjęć :D

Jasiu, tutaj dziwnie niezadowolony. Najwidoczniej nie spodobał mu się Pan N z dużym okiem :D

Najbardziej to jednak uśmiechał się do swojej mamy.

Ale moja Marta, też potrafiła go „podkupić” :D

Standardowo

2011-02-23T18:41:00.004+01:00

Po poprzednim poważnym wpisie. Wracamy do standardowych zdjęć z moich wypadów w teren. Zima nie odpuszcza, więc typowo zimowo:

Kos (samica)

Czapla (czyżby nadchodziła wiosna ?)

Kacze małżeństwo:

Taki sobie zimowy krajobrazik:

Tutaj zaś Frodo na "desancie" wśród lisich nor:

Dlaczego grożą nam powodzie?

2011-02-19T18:14:00.003+01:00

Na początek jednak muszę napisać, że jesteśmy głupi i nie potrafimy się uczyć. Natura, coś mi się wydaje, znowu udowadnia nam, że ma rację. Chodzi mi bowiem o to, że w ostatnich czasach kiedy lata były suche, wielu rolników, zaczęło (zapewne dla zysków) orać łąki i zamieniać je na pola uprawne. W wielu miejscach orali niemal pod sam las. Kiedyś za naszych dziadków, a przed nimi, za tzw. Niemców. były tam jednak pastwiska.

Prawdą jest, że teraz byłyby to ugory bo nikt nie trzyma już zwierząt, ale wybór takich, a nie innych terenów na łąki też był czymś podyktowany. Czynnikiem takim była woda, a zwłaszcza to, że woda gruntowa w takich miejscach była dosyć płytko, co powodowało, że w mokrych latach ziemia była tam wielokrotnie grząska i nie nadawała się pod uprawy.

Niestety po suchych latach, niektórym rolnikom poprzewracało się w głowach i poorali te tereny. Teraz (a jest jeszcze zima), po mokrej jesieni i obfitych zimowych śniegach, już widać, że raczej nikt tam nie wjedzie, a sprzęt rolniczy po prostu się utopi i cały trud pójdzie na marne. Wystarczało jednak zaufać naturze.

To jednak nie jedyne zmartwienie. W lutowym numerze Wędkarskiego Świata opisane są niecne zagrywki zarządców rzek, których działanie prowadzi niemal do zwiększonego zagrożenia powodziowego. Tak jest i u nas. Prowadzone obecnie prace melioracyjne na Czerwonej Wodzie w Miedzianej zamiast spowalniać spływ rzeki, zwiększać jej meandrowanie, obudowuje się brzegi kamieniem, a na efekty nie będzie trzeba długo czekać. Jak będzie cieplej, poświęcę temu cały wpis wraz ze zdjęciami, ponieważ wybiorę się tam rowerem.

Wędkarski Świat opisał jeszcze jedno zjawisko zagrażające powodziami i niestety też związane z rolnictwem. Chodzi bowiem o intensywne nawożenie ziem. Jak się okazuje fosfor i azot powodują, że struktura gleby staje się płatkowata, co powoduje, że nie ma w niej żadnej retencji wód opadowych. Intensywne opady błyskawicznie schodzą z pól, powodujący erozję, a nawóz wprowadzany jest do zlewni rzek. Następuje gwałtowny przyrost wody i powstanie fali powodziowej. Ratunkiem na to jest wykonywanie wzdłuż brzegów rzek pasów buforowych z drzew i zieleni. Ponadto, jak się okazuje w gospodarstwach ekologicznych (o ograniczonym nawożeniu), struktura gleby jest grudkowata, a retencja wody i jej spływ jest dwukrotnie wolniejsza od wyżej opisanej. Te dwie rzeczy czyli zwiększanie powierzchni upraw rolnych i silne nawożenie powodują, że zwiększa się zagrożenie powodziowe, gdy dodamy tego niewłaściwie prowadzone prace melioracyjne, które zamiast zwalniać spływ wody, przyspieszają go, katastrofę mamy jak malowaną. Niestety wciąż zbyt wielu ludzi nie potrafi tego zrozumieć a ich mózgościsk jest zatrważający. Odsyłam jednak do wspomnianego artykułu. Wędkarski Świat nr 2/2011. Dobry stan wód – czynniki decydujące. Artur Furdyna.

Dzisiaj tylko jedno zdjęcia pola gdzie kiedyś były łąki, po prawej przy lesie widać już piękne rozlewisko, a przy granicy lasu na drugim planie jest ono jeszcze większe.

Historia pewnego Kowalika

2011-02-15T17:58:00.002+01:00

Po sobotnich mikro-regulacjach autofocusa w D7000 (super opcja dostępna w menu body), przyszedł czas na próby w terenie. Okazja świetna nadarzyła się w niedzielę, zauważyłem na jednej lipie kowalika, który trzymał coś w dziobie.

Podszedłem bliżej i wówczas „przesyłka” wypadła i spadła na ziemię. Najpierw kowalik zajrzał gdzie spadł jego cenny towar.

Następnie rzewnie zaśpiewał

Po czym dał nura na sam dół. Stałem nieruchomo, a ten mi się przyglądał.

Po chwili zrobił kilka skoków, dopadł swoją zdobycz, wskoczył na gałąź, ostatni pstryk i poleciał na drugą stronę rzeki :D

M.

2011-02-13T19:23:00.003+01:00

Dzisiejszy wpis pod inicjałem mojej wspaniałej Żony :D Każde z poniższych zdjęć to pośrednie lub bezpośrednie nawiązanie do "mojej lepszej połowy".

Moon

Sama M.

A tutaj dwa zdjęcia krajobrazów podczas naszego dzisiejszego wypadu do Świeradowa - miejsce zrobienia zdjęć to droga wojewódzka pomiędzy Platerówką a Przylaskiem :)

Konie

2011-02-05T21:05:00.003+01:00

Trzy trochę żartobliwe fotki, jednak mocno ze sobą powiązane :)

Z Góry Ognistej

2011-01-29T16:29:00.006+01:00

Sulików leży u podnóża góry zwanej Ognistą, po jej południowej stronie. Po północnej znajduje się kopalnia bazaltu. Dzisiaj postanowiłem wybrać się na szczyt góry, licząc na kilka dobrych kadrów. Niestety, choć było słonecznie to w nocy temperatura spadła poniżej dziesięciu kresek i wszędzie unosiła się mgła i niestety smog, tak więc widoczność była kiepska i by zdjęcia były akceptowalne kosztowało mnie to trochę obróbki.

Najpierw zdjęcie poglądowe. Czerwony prostokąt wskazuje gdzie miałem swój punkt obserwacyjny :D

Ta fotka moim zdaniem jest najfajniejsza:

I nieco większa perspektywa:

Oczywiście zrobiłem też panoramę, którą można obejrzeć tutaj, po kliknięciu w miniaturę załaduje się oryginalny plik – 6000 pikseli – 2.8 mega.

Tutaj stare złoże kopalni, od zawsze je eksploatowano, jednak dopiero jak kopalnie przejęła firma Lafarge, okazało się, że rdzeń, czyli najlepszy materiał znajduje się w innym miejscu.

Na poniższej fotografii w centrum kadru widać ścianę i miejsce obecnej eksploatacji.

Później wybrałem się z psem i wśród gałęzi gruszy udało mi się ustrzelić kwiczoła:

Oraz sójkę:

Eh, ta pogoda

2011-01-25T19:01:00.004+01:00

Jestem, robię zdjęcia, ale głównie testowe i w domu, więc nie ma co pokazywać. Pogoda nie rozpieszcza a i dzień wciąż krótki, więc nie mam zbytnio czym się pochwalić. Wrzucam dwa kadry, już niektórym znane Sulikowa oraz link do dużej panoramy, na Panoramio.

Tutaj możecie zajrzeć na fajną - moim zdaniem - panoramę. Duże zdjęcie po kliknięciu w miniaturę: klik

Nikon D7000

2011-01-22T19:52:00.003+01:00

Przymierzałem się, przymierzałem i udało się kupiłem nowe body. Miał być D300s, a pod nasze strzechy zawitał D7000. Przyznam szczerze, że wątpliwości miałem wiele, lecz jak na razie nie żałuję ani trochę.

Dużo różnych opinii przeczytałem na temat najnowszej lustrzanki ze stajni Nikona. A to autofocus chybia, a to martwe piksele, a to chlapiący na matrycę i soczewki olej. Moje body jednak chodzi aż miło. Czytałem jeszcze o nieostrzeniu w trybie LV z niektórymi słoikami niesystemowymi, ale niestety nie mam żadnego takiego słoika by się przekonać. Zobaczymy jak to będzie później bo teraz jestem pewien, czas kupić Tamrona 17-50/2.8, zwłaszcza, że Marta będzie śmigać z D80 i 18-70 :)

Dlaczego nie D300s? Tutaj dziękuję Pawłowi, to on naprowadził mnie na D7k i Fatmanowi, który mailowo doradzał. Nowa matryca i oprogramowanie jakie siedzą w D7000 są po prostu lepsze niż w D300s, puszka też jest uszczelniona, a ergonomia jest niezła (nie tak wspaniała jak w D300S ale niezła, wiele funkcji wyciągnięto już na zewnątrz body i nie trzeba się za nimi przegrzebywać w otchłaniach menu). Następca D300s, który zostanie wyposażony w taką matrycę (lub lepszą) będzie jednak poza moimi możliwościami finansowymi. Mankamentem puszki może być to, że jest wyraźnie mniejsza od D300, wymiary ma takie jak D80 i tu jest jedna sprawa która mnie wkurza.

Dokupienie gripa rozwiąże wszystkie moje problemy, zwłaszcza z podpięciem N70-300 czy SB-900 (tak samo miałem z D80), jednak oryginalny grip Nikona to wydatek około tysiąca złotych. Jedna czwarta ceny korpusu to jakieś nieporozumienie, mnie na taki wydatek nie stać, wole odłożyć na Tamrona i czekać na zamiennik. Miałem zamiennik - Alphę z D80 i sprawdzał się wspaniale, liczę, że tak samo będzie z D7000. Firma Delta wydała właśnie zamiennik do Canona 60D, który miał premierę o jakieś dwa, trzy tygodnie przed D7000, tak więc może już niedługo taki zamiennik pokaże się także dla mojego body.

Aparat mam zaledwie trzy dni, a większe focenie to zrobię prawdopodobnie jutro podczas wypadu z Frodem, jednak aparat już spełnia wszystkie moje oczekiwania. Działa świetnie wsparcie dla AF z lampy, z D80 miałem problemy. Auto ISO jest genialne, bez problemu ustawiam do 3200 i cykam bez zawracania sobie głowy. Szumofobem nie byłem, bo ciężko nim być fotografując D80 z matrycą CCD ale na D7k nie powiem złego słowa. Dodatkowo wreszcie mam szybsze czasy zamknięcia migawki, które mogę ustawić by automatycznie aparat podbijał ISO.

Aparat jest szybki, a obrazki, które z siebie wypluwa są naprawdę kapitalnej jakości. D7000 utrzymuje super kontrast, nawet na wysokich czułościach, do tego gwarantuje świetny zakres tonalny. Zrobiłem jednego nefa na 1600 i wywołałem trzy tiffy z korekta ekspozycji EV -2/0/-2, po zrobieniu HDR szum był niemal niezauważalny :) Tak więc mam czego chciał, aaa i jeszcze jedno: fotografuje w rawach, a jeden taki plik w D7k waży około 20 mega, więc na dzień dobry karta 8 giga, a jak będą wolne środki to kolejną w rezerwie – aparat ma dwa sloty na karty. Jedna z testowych fotek sikorki :)

Zalew Witka – zakończono pierwszy etap odbudowy

2011-01-17T17:49:00.005+01:00

Już od dwóch tygodni dochodziły do mnie słuchy o tym, że „napełniają Witkę”, jednak uważałem, że to może jakieś wstępne przymiarki. Wczoraj byłem jednak z Chrzestnym opłacić karty wędkarskie, gdzie dowiedzieliśmy się, że wody już jest dużo. Postanowiliśmy więc to sprawdzić, po obiedzie u Teściów pojechaliśmy z Martą nad Zalew. W planie były rowerki jednak dla nas (w przeciwieństwie do pewnej grupy rowerowej ze Zgorzelca, którą przy okazji pozdrawiam), było za zimno.

Jak się okazało wody jest już naprawdę sporo, i jak to wynika z informacji jakie uzyskałem z Elektrowni, to jest jej graniczny poziom, który jest o 3,5 metra niższy od pierwotnego. Na dalsze pogłębienie musimy poczekać z do końca 2013 roku, gdy zakończy się odbudowa tamy. Zainteresowanych odsyłam do mojego artykułu na ten temat, na zgorzelec.info klik.

Odwilż

2011-01-09T13:13:00.002+01:00

Niespodziewanie po ostrej do tej pory zimie, przyszła gwałtowna odwilż. Od piątku do wczoraj (07-08.01) trzęśliśmy portkami z obawy przed powodzią. Na szczęście woda choć wyszła na łąkę, to po godzinie 18:00 wczoraj zaczęła się cofać.

Dzięki temu dzisiaj przed południem, już na spokojnie mogłem wybrać się w teren by zobaczyć ile jeszcze śniegu zalega w polu. Jak się okazało, pozostało go już nie wile, a teściu mówi, że jak w styczniu nie będzie zimy, to już jej w cale nie będzie. Co prawda, nie mamy jeszcze połowy stycznia, ale kto wie, może już czas szykować wędki :D.
Czytałem jednak długoterminową pogodę, która zapowiadała odwilż, ale jednocześnie, mówiła że zima nie puści nawet w kwietniu. No nic, pożyjemy zobaczymy.

Wszystkie zaprezentowane tu zdjęcia w związku z tym, że na dworze ciężko szukać jakiś fajnych kolorów, zostały przetworzone za pomocą technik HDR.

A tak wczoraj broniliśmy się przed wodą, rękawy porozstawiane zostały niemal przed każdym budynkiem. Na szczęście jak pisałem, nie musieliśmy sprawdzać ich wartości w warunkach "bojowych".

Zima na wsi jest piękna

2011-01-04T19:35:00.003+01:00

Dzisiaj moja Twitterowa koleżanka @fankaaa opierniczyła mnie, że nic nie wrzucam na bloga. Na usprawiedliwienie mogę napisać tylko tyle, że wiem że zima na wsi jest piękna, ale mam już dosyć odśnieżania i walki z wszędzie zalegającym śniegiem. W teren też ciężko się wypuścić bo przez śnieg ciężko się przedrzeć. Jednak wraz z Nowym Rokiem wrzucam cztery typowo zimowe kadry:

Sulików nocą

2010-12-10T20:16:00.004+01:00

Zawiozłem żonę na zabawę z "psiapsiółkami", a sam ruszyłem zrobić planowane wcześniej nocne zdjęcia Sulikowa. Problemy były dwa. Pierwszy to ten, że na miejscówkę musiałem przedzierać się w śniegu po kolana, wydeptałem jednak miejsce i było nawet przyjemnie :D Drugi: zapomniałem zdjąć filtr ochronny i pojawiły się bliki, a na jednym zdjęciu (ostatnim) księżyc się zdublował :)

Ogólna perspektywa:

Tutaj widać jak na pierwszym planie śmignął samochód :)

Ten dym w oddali to Elektrownia Turów:

Na pierwszym planie ulica 8go Maja:

Widok w stronę rynku - bliższa i dalsza perspektywa, widać oba kościoły:

Na sam koniec wracając już do domu, zrobiłem jeszcze jedno zdjęcie kościołowi pw. Podwyższenia Krzyża Świętego (tutaj też zdublował mi się księżyc):

Jeżeli ktoś chce zobaczyć większe zdjęcia to odsyłam go na mój profil w Panoramio, wrzuciłem tam zdjęcia po 1200 "kwadracików" :D

Bracia skrzydlaci

2010-11-29T18:18:00.005+01:00

Kolejny wpis na ptasi temat. Kilka fotek z niedzielnego spaceru:

Myszołów:

Sójka:

Sikorka:

Kaczka krzyżówka (parka):

Dzięcioł w trzech odsłonach:

Dzwońce na drodze (tak mi się zdaje, że to dzwońce ;) )

Pierwszy śnieg zimy - 2010/2011

2010-11-28T20:07:00.004+01:00

Wygląda na to, że zima zaatakowała. Dzisiejszej nocy ma spaść kolejna, już grubsza warstwa śniegu. Jeżeli to się potwierdzi, a jutro wieczorem pogoda będzie sprzyjać, to wybiorę się na zdjęcia nocne :) W każdym bądź razie czas się przestawić - mamy zimę.

Dzisiejszy spacer podzielę na dwa wpisy. Ten - typowe "misz-masz" i kolejny z ptakami (może jutro). Zapraszam.

Dzisiaj, u nas przymroziło. Rano było - 8. Po powrocie z porannej Eucharystii, śniadanko i na spacer. Marta wolała pozostać w ciepłym mieszkanku :)

Oczywiście w moich fotograficznych bojach, towarzyszył mi wszędobylski Frodo:

Z lasu

2010-11-27T18:34:00.003+01:00

Zrobiło się zimowo, a ja jestem Wam jeszcze winny fotki z wypadu do lasu. Wybierając się tam, spodziewałem się jeszcze przed zimą poczuć ten piękny leśny zapach, niestety spóźniłem się. Las już śpi, leżące na ziemi liście w większości zbutwiały i już nie pachną. No cóż taka kolej rzeczy. Wszystko wyglądało tak, jakby czekało kiedy przykryje je "śnieżna" kołderka.

Pięknie po mgle wyglądały pajęczynki:

Ciekawostka - "dwa w jednym":

Znalazłem też dwa "lustra", przyznam, że zdjęcia może nie oddają widoku, ale było w tym coś pięknego:

Nocne

2010-11-22T19:03:00.003+01:00

Wiem, miał być las. Będzie ale trochę później. Dzisiaj korzystając z mglistej ale spokojnej pogody postanowiłem wyskoczyć w kilka miejsc i pofocić. Tak więc statyw, wężyk spustu migawki, czas na bulbp i w teren. Niestety planowałem objazd w większym zakresie, ale nie wyszło. Deszcz mnie przegonił. Mimo wszystko kilka fotek:

Kopalnia Bazaltu: Tak na marginesie. Kiedyś był pomysł by na działce na pierwszym planie wybudować szkołę. Patrząc na to jak rozbudowuje się kopalnia oraz na to, że zaraz po lewej stronie ma powstać obwodnica do wywozu urobku, uważam, że nie był to trafiony pomysł.

Tutaj ciekawostka. Już goniłem do domu bo padało coraz mocniej, gdy za tego drzewa zaczął przebijać się księżyc. Błyskawiczna decyzja i voila:

Mgła

2010-11-21T13:08:00.003+01:00

Kilka zdjęć porannej mgły i jej efektów. Dla mnie mgła ma w sobie coś mistycznego, więc komentarz wydaje się zbyteczny.

Kolejnym wpisem będzie informacja, "co w lesie piszczy" ;)

Zgrzałem się, że hej!

2010-11-14T16:15:00.009+01:00

Postanowiliśmy (to było niezłe) ;) z Frodem wybrać się w pole by odwiedzić kolonię lisów i zobaczyć jak przygotowują się do zimy. Oczywiście ubrałem się ciepło – na cebulkę (dwa swetry oraz ciepła puchowa kamizelka) i spociłem się strasznie. Bo widzicie człowiek ma taką dziwną naturę, że niekiedy przestaje racjonalnie myśleć i kieruje się kategoriami, które wielokrotnie wyprowadzają go w pole. No bo jak inaczej miałem się ubrać? W końcu to połowa listopada i powinno być zimno, a że nie jest to … I takie właśnie myślenie doprowadza nas do zachowań, których jeżeli nie wykonujemy to narażamy się na zarzut: „a co ludzie pomyślą”. Ale wracam do tematu. No więc poleźliśmy w pole za lisami i z tego wypadu ta krótka relacja. Umówmy się jednak tak – najpierw relacja a kilka moim zdaniem bardziej artystycznych fotek , pod koniec z popołudniowych odwiedzin w lesie.

Tak więc zasuwając w pole natknęliśmy się na stadko saren, które oczywiście Frodo przećwiczył w bieganiu.

Po takiej rundce ode chciało mu się jednak nawet chodzić:

Jednak przy lisiej kolonii wyraźnie odżył, sprawdzając każdą z dziur.

Same lisy wygląda mają się dobrze a ich populacja zwiększa się, jednak nie wiem czy to powód do zadowolenia.

Poza samymi lisami, mogłem pocieszyć się z fajnych widoków z tego względu, że porywisty wiatr pięknie oczyścił powietrze. Część Sulikowa z kopalnią bazaltu w tle:

Rowerzysta (może to Pitek, na twitterze wspominał coś o jakimś wypadzie, ale on chyba rzadko jeździ sam ;) ):

No i sikora:

Później pojechaliśmy z Połowinką na obiad do teściów, gdzie musiałem opierać się atakom szczeniaka z ADHD:

Wracając Marta zaproponowała byśmy jeszcze korzystając z pogody wybrali się na spacer po lesie na Ognistej Górze. Jak widać po poniższych zdjęciach, przyroda już śpi a kolory to tylko opadłe liście oraz zielone pnącza.

Wrzucam też zaktualizowaną (kopalnia) panoramę Sulikowa. Odnośnik do Panorami - tam należy kliknąć w zdjęcie (miniaturkę). Panorama otworzy się w nowym oknie. Uwaga 8000 pikseli :) klik

Kościół w Świeciu

2010-11-09T20:13:00.003+01:00

Jeżdżąc w góry po drodze zawsze intrygowały mnie dwie sprawy. Zamek w Świeciu, który już na łamach tego bloga prezentowałem (klik) oraz budynek kościoła, który stoi na pięknym wzniesieniu. Z tym, że jakoś nie było okazji tam zajechać. Jadąc w stronę Świeradowa lub Szklarskiej, czy Karpacza pędziliśmy by jak najszybciej dojechać na miejsce, a wracając już nie było siły na dodatkowe zbaczanie (też mi zbaczanie, raptem 300 metrów pod górkę ;) ).

W każdym bądź razie minionej niedzieli pojechaliśmy do Świeradowa tylko na obiad. Wracając więc postanowiłem kościołowi nie odpuścić :) Po przyjeździe na miejsce i przeczytaniu niżej zamieszczonej informacji żałowałem, że nie mogę zajrzeć do środka. Przepraszam, też za ucięcie krzyża na szczycie budynku, ale 18 mm okazało się za długo :( Na razie na nic szerszego mnie nie stać :)

Jak się okazało kościołem, jest kościół pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa:

Ściany budynku zdobią piękne epitafia oraz płyty nagrobne:

Mury zaś robią wrażenie budowanych lub odbudowywanych z rożnych elementów. W niektórych miejscach wydaje się, że pewne rzeczy zostały skradzione.

Położenie kościoła jest wspaniałe. Musi tu być pięknie zwłaszcza wczesną wiosną:

Obok placu kościelnego, zaraz za murem stoi takie "cóś" - klimat jak z opuszczone.pl ;)

Teraz moim celem będzie przybycie tu tak by można było wejść do środka i obejrzeć opisywany na tablicy informacyjnej - drewniany strop kasetonowy :) O czym oczywiście Wam napiszę :)

Pomału jesień się kończy

2010-10-24T11:10:00.003+02:00

Nic dodać, nic ując pomału przyjdzie do nas zima. Wielu z nas ponownie ani się nie obejrzy i trzymając opłatek w ręku podczas Bożego Narodzenia lub lampkę szampana, na zabawie sylwestrowej - stwierdzi - ależ ten rok szybko się skończył.

Nie zamierzam jednak przynudzać :) Zatrzymajmy w swojej pamięci choć kilka pięknych kolorów jesieni i byle do wiosny :)

Zdjęcia zrobiłem 35tką z polarkiem w systemie cokina. Powiem to po raz kolejny. 35 mm pod DX to coś wspaniałego :)

Wiatr i jastrzębi taniec

2010-10-22T13:31:00.002+02:00

Wielki Prowokator jakim jest dla mnie w pozytywnym tego słowa znaczeniu Grzegorz, zrugał mnie ostatnio za niewrzucanie żadnych zdjęć. Więc postanawiam się poprawić :) Najpierw dwa zdjęcia w których chciałem pokazać, że naprawdę mocno wiało. Szkoda, że nie miałem polara poprzez jego założenie mógłbym jeszcze bardziej skrócić czas - no niestety został w domu.

Następnie będą cztery zdjęcia krążącego jastrzębia. Zrobiłem je wcześniej ale nie miałem okazji ich pokazać. Niestety to tylko 300mm więc szału nie ma :)

Jastrzębi taniec:

Głównie bracia skrzydlaci

2010-10-03T18:44:00.004+02:00

Braćmi skrzydlatymi Św. Franciszek nazywał ptaki. Dzisiaj ze względu na piękną pogodę chwyciłem aparat z zamierzeniem obfotografowania naszych braci skrzydlatych. Po południu zaś ze spiningiem w ręku wybrałem się na szczupaki, ale niestety efekty wędkarskie żadne więc dobrze, że choć fotograficzne jako takie :)

Kiedyś zrobiłem takie zdjęcie:

Po dzisiejszym dniu uważam, że sójki z żołędziami bardzo mnie lubią. Zobaczcie sami:

No i kilka innych ptasich pstryków:

I jeszcze dwa bonusy: Motyl wygrzewający się na drodze:

I jakieś grzyby rosnące na ściernisku po pszenicy: